Cały ten Jazz, na koniec i na Niezwykły początek miesiąca(Makowicz, Dudziak, Auguścik).

Jeszcze przeżywam przyjemny i wzruszający czas koncertowy. 

Zacznę od tego, bo och, jakie, to przyjemne zakończenie miesiąca...najprzyjemniejsze. nie dość, że koncerty jazzowe, to jeszcze w tak niezwykłych i magicznych okolicznościach, z ukochanym, który bardzo lubi jazz, i z przyjaciółmi, którzy nie wiedzieli, że lubią jazz :-)

Na pierwszy ogień poszedł pan Adam Makowicz, którego Naczelnik szanuje i uwielbia od zawsze. Sąsiad.

Z Dudziak i Auguścik, które po prostu do schrupania. Obie ale Dudziak bardziej, co za urocza osoba. 

Grażyna Auguścik zdecydowanie u siebie, na koncercie, rodzina sąsiedzi i jej klimaty. ze sceny po imieniu wywołują gospodarza gospody :-) uch posiadówy do rana przy gęsinie i dobrym piwie...rozmowy. autografy. płyty...zdjęcia.

Spotykam sporo znajomków. rozmawiamy, ściskamy się. wspominamy. 

Piątkowy, ostatni dzień lipca zakończył się bardzo kulturalnie :-) był to Dzień upalny, dzień dopinania spraw przedurlopowych, dzień zamykania teatru na cztery spusty ...ale jeszcze dziś i w tygodniu przyjdą ludzie zrobić ogar końcowy. podlanie kwiatów. wyłączenie szafy z wodą. itepe.

Potem krótka drzemka poobiednia, zbieranie sił i kumulowanie energii i wyjazd na koncerty. 

Najpierw parkowanie auta u przyjaciół. Wspólne biesiadowanie przed i po koncertach.

Dudziak i Auguścik w projekcie :

Urszula Dudziak i Grażyna Auguścik wystąpiły 31 lipca 2026 roku o godzinie 21:00 z projektem „To i Hola” podczas festiwalu Swołowo Jazz w Kratę w Zagrodzie Inicjatyw Twórczych w Swołowie

i to jak wystąpiły. hoho.

Potem znówśmy biesiadowali, prawie do rana.

także Sobota była ciężka na początku. a tu trzeba było się szybko szybko ogarniać z pakowaniem, praniem, prasowaniem, układaniem walizki... nadal nie mam butów do pływania 😬

Przed godziną 17 wyjazd do remizy i włączanie syreny ku pamięci Powstania W.

No i tym razem na koncertach byliśmy prawie od początku, bo grał mój uczeń, potem lunełoo, potem Kinga Głyk, wschodząca gwiazda, bardzo bardzo interesująca rozmowa ze światem gitarą basową...

[zimno mi idziemy na herbatkę i ciasto...]

a potem na scenie pojawił się On - Czarodziej. Ale najpierw, pierwszego wieczoru pałętałsie z tym swoim brytolskim, jak to Naczelnik powiada menczesterskim akcentem, między nogami, zamawiał piwo, dobrze się bawił, i był fajnym zwykłym kolesiem :-) gadającym specyficznym, przybieranym stylem mowy określanym jako mockney (oraz zaciąga nutą cockney lub swobodnym, robotniczym slangiem ulicznym). Bosko.

Jednak postanowiłam Nigelowi Kennediemu poświęcić osobny post, bo mnie zauroczył i wzruszył ten koncert do trzewi...

jeszcze dziś.