Braty Sława. Nad pięknym modrym Dunajem.

 Na winiecie oraz jako pierwsze pójdą zdjęcia Bratysławy robione przez nas z obiektu na moście zwanego UFO.  

[Most SNP(Słowackiego Powstania Narodowego) – most nad Dunajem w Bratysławie z charakterystycznym pylonem, zwieńczony położonym na wysokości ponad 84 metrów „latającym spodkiem”, w którym znajduje się restauracja ze 130 miejscami siedzącymi. Wewnątrz lewego filaru pylonu umieszczono windę, w prawym filarze znajdują się schody ewakuacyjne. Powstał w latach 1967 - 1972]

Przeszliśmy się tym mostem a po drodze sporo już zwiedziliśmy, miedzy innymi zamek, który widać za nami. a położony również na wzniesieniu ale takich widoków to z niego nie ma. most ma dwa poziomy, dla pieszych i rowerów znajduje się poniżej poziomu aut, i cały się trzęsie...widać z niego cumujące jednostki w tym hotelowe, mieliśmy przez chwilę pomysł, żeby w takim hotelu spać. ale to może latem.

poniżej nasze wariacje foto w temacie UFO. nie zdjęłam kolejki po bilety i koszmarnej windy, na 10 osób. no ale jakoś dałam radę.

odbitka w szybach centrum handlowego

Zawsze ale to zawsze relacjonuje ciekawe toalety. najwięcej ich w Norwegii wiadomo ale i ta w UFO całkiem fajna z portretem witkacowskim zwielokrotnionym, vułala

a tu męska zdjęta przez Naczelnika

a poniżej widoki na Bratysławę z zewnątrz, aż nam łby urywało, tak pizgało, że musiałam se ten łeb rękawiczkami trzymać, co widać na pierwszym zdjęciu :-))

Widoki z góry powalające zwłaszcza, gdy pogoda dopisze a nam dopisała że hoho

i widać przycumowane jednostki na nabrzeżu w tym hotelowe

tu patrzę w stronę Wiednia

Naczelnik miał teorię, że widać Wiedeń z tego pylona... no widać, że nie widać :-) 

z góry zobaczyliśmy to co już zwiedzaliśmy, przeszliśmy i to gdzie zmierzaliśmy oraz bardzo blisko mostu Naczelnik zlokalizował wielkie centrum handlowe w którym szukaliśmy pewnej marki sportowej...  ja ryłam w przecenach...ale krótko...i bez efektu.

Wejście na jarmark świąteczny w ciągu dnia od drugiej strony, przez bardzo fajną kolorową bramę udaliśmy się na drugie śniadanko i wspomaganie rozgrzewającym grogiem wiśniowym, tym razem. Naczelnik zjadł kiełbasę o której marzył wieczorem a której już by nie wcisnął...ja z ochotą zjadłam rohalika z makiem. na którego miałam ochotę również dnia poprzedniego, ale jak widomo plany zrujnował nam langosz. 

 

Pierwszym co widzimy, gdy wychodzimy z hoteliku Le Petite jest Pałac Prezydencki a następnie po skręcie w prawo, rozpościera się ten widok placu, z pięknie oplatanym świecidełkami drzewem, i kościołem, do którego oczywiście weszliśmy

a następnie maszerujemy cały czas pod górkę do Zamku. i Parlamentu, który znajduje się obok.

Zamek i widoki na Dunaj i Bratysławę.

nowoczesny budynek Parlamentu w tle za rzeźbą

Wejście na zamkowe wzgórze, nie było jakieś wykańczające, całkiem przyjemny spacer pod górkę w mroźny słoneczny piękny dzień. przez mosty nad ulicami z widokiem na Katedrę i dalej na most SNP z UFO. 

a tu już schodzimy ze wzgórza zamkowego do Katedry i w stronę mostu

do Katedry królewskiej prowadzi droga królewska, bo mamy zaprezentowany cały poczet 22 władców i władczyń, którzy byli w niej koronowani, od bitwy pod Mohaczem, wygranej przez Turków co wiązało się z przeniesieniem miejsca koronacji, ze względów bezpieczeństwa. 

[W XVI wieku Bratysława (ówczesna Pressburg/Pozsony) należała do Królestwa Węgier, a po zdobyciu Budy przez Turków (w 1541 roku) stała się nawet stolicą Królestwa Węgier (do 1867) oraz miastem koronacji węgierskich królów, wchodząc w skład dominium Habsburgów.]

no i wnętrza Katedry św. Marcina 

[Szent Márton-dóm, Koronázó templom lub Szent Márton Székesegyház) – największy i najważniejszy kościół w stolicy Słowacji Bratysławie, położony w centrum miasta, tuż przy ruchliwej ulicy Staromiejskiej. Przez 300 lat była kościołem koronacyjnym monarchów węgierskich.]

 bo jestem fanką katedr i mnie kręcą, dlatego zdjęć sporo, a to i tak się musiałam trzepać po łapkach, bo detali cała masa...się pchała w obiektyw. 

św Marcin na koniu 

według mnie ubrany po madziarsku

pierwszy władca koronowany w katedrze Maxymilian teraz dobrze widoczny 

museum art. 

i ostatni obiekt do którego zmierzaliśmy, czyli niebieski kościółek. no cusz ...niebieski. do wewnątrz nie mogliśmy już wejść. niestety.

a droga nasza znów pod górkę, wyboista wiodła otóż do renomowanej knajpy restauracji, ze słowackim jadłem. bardzo popularnej i obleganej, także doszliśmy, zobaczyliśmy gigantyczną kolejkę oczekujących pod knajpą...i poszliśmy sobie szukać innej.

i dokładnie na przeciwko trafiliśmy do całkiem fajnej wyklejonej gazetami a dokładnie komunistyczną Prawdą.

też musieliśmy poczekać na miejsca.

moje bardzo sycące placuszki ziemniaczane w środku z oscypem i do tego peczene ziemniaczki, sos, surówka.

Naczelnik jakąś polewkę najpierw zjadł rozgrzewająca mięsną, a potem kaczkę, do tego taki jeden lokse, czyli placuszek ziemniaczany cieniutki z warzywem i oczywiście knedliczki.

kolejki do knajp to jest jednak sytuacja nie żadna wyjątkowa, proszę tu widać, jakie tłumy się kłębią

Na zakończenie dnia bardzo już przebodźcowani i najedzeni, z przelewającymi się wrażeniami, znów trafiliśmy na jarmarki. trzeba było zakupić pamiątki, czyli piękne ceramiczne magnesy i zakładki do książek. Nie mieliśmy już siły na jedzenie, ani szwendanie się, jedynie wypiliśmy grzańca na rozgrzewkę, zrobiliśmy prawie dwadzieścia tysięcy kroków. czułam podeszwy. powoli zamarzałam...ze zmęczenia. wiadomo. 

Powrót do hotelu był bardzo przyjemny, gorący prysznic, łóżko, zdjęcia, książka, Naczelnik...

i pakowanko.

bo rano ziuuu w Tatry.

**

A  w czasie rzeczywistym jest 10.40 niedziela 4 sty i nas aktualnie zasypało, podobno ma spaść do 70cm śniegu, nooo to jutro nie pojadę do teatru, zapodam telefonicznie urlop na życzenie. i przeczekam ten armagedon do środy. może posprzątają ten burdel. Natomiast pomimo strachu przed kotami siadają nam ptaki na tarasie więc po raz pierwszy dokarmiamy tej zimy. zostawiłam im dynie, jabłka i teraz sypię ziarna.

Naczelnik w gotowości bojowej,

nadal sypie...