Przegrywy, przegrywki...i "Lalunia.

No i weszła długo oczekiwana "Lalka serial. wymyślona przez Maślonę.

Najpierw padłam po powrocie z teatru, taka aura. bo Maniek nie dał się wyspać. potem zasiedliśmy do serialu. Trzy odcinki sobie dawknęłam, żeby mieć od razu zdanie. i pomimo niskiej oceny [zaledwie 4, nooo ale to zawsze najpierw rzucają się do oceny frustraci. niezadowoleni, oburzeni, bogonarodowcy, znawcy wszelkiej maści, krytycy].

a ja się zgadzam z tym:

Twórcy nie silą się na lekcję historii. Nie tworzą pomocy dydaktycznej dla leniwych uczniów, którzy sięgną po ich dzieło zamiast po książkę podczas przygotowań do matury. Idą w zupełnie inną stronę. Podobnie jak Emily Brontë w Wichrowych Wzgórzach czy Magdalena Nieć w Psie, który jeździł koleją, postawili na swoją interpretację, zmieniając wydźwięk całego literackiego pierwowzoru.

ja będę oglądała nadal, choć mnie bardzo irytuje Sandra...bo serial zapowiada się bardzo ciekawie, bardzo. Emancypantka Łęcka, niezbyt szlachetny Wokulski, dziwny inspektor policji i tylko arystokracja ja zawsze obrzydliwa. Trochę romansu, sporo komedii, trochę dramatu, kostiumu w obecnie popularnym typie. krew, pot, łzy i rozcinanie brzucha.

Coś mi zgrzyta z muzyką. jedynie.

no i na bogato proszę państwa, jak ja lubię na bogato, że i kostium i scenografia i wnętrza i  każdy detal. Zachwyca.

a teraz z braku czasu się podepnę pod ocenę aktorską:

Aktorsko też jest bardzo dobrze. Tomasz Schuchardt świetnie pasuje do Wokulskiego, a Sandra Drzymalska idealnie wypada jako rozwydrzona Łęcka. Jednak to drugi plan staje się prawdziwą siłą napędową tej produkcji. Jacek Braciak jako Tomasz Łęcki jest genialny. Aktor idealnie uchwycił kreację człowieka, który potrafi wydawać pieniądze, ale nie umie ich zarabiać. Trwoni majątek na lewo i prawo. Gdy zostaje przyparty do muru, jest miły dla każdego, kto może go choć na chwilę wybawić z opresji. Jednak w momencie, gdy fortuna mu sprzyja, pokazuje prawdziwe oblicze – zadufanego w sobie szlachcica, który gardzi tymi, którzy są niżej sytuowani. Podobnie jest z granym przez Piotra Adamczyka baronem Krzeszowskim, typowym bufonem, który myśli tylko o sobie i karmi się tym, że publicznie poniża innych. Adamczyk świetnie go portretuje. Lalka obfituje w plugawych męskich bohaterów, na których patrzy się zarówno z obrzydzeniem, jak i z przyjemnością. Kolejnym jest Kazimierz Starski, zepsuty do szpiku kości bawidamek, szukający łatwych rubli do zgarnięcia. W tej roli idealnie odnalazł się Piotr Pacek.

Także jest dobrze. jest emancypancko :-) lewacko nawet :-DD z Eliszką Orzeszkową. ha.

ale czy ktoś w ogóle wątpił, że mnie sie podobać będzie? ja lubię gdy się dzieje nie do końca po literce...po literce zaraz do kin wejdzie i też bardzo dobrze. jak to dobrze, że są dwie Lalunie. każdy będzie zadowolony. chyba. 

Literacko mam też parę planów. poczytałam recenzje.

[ Praca nas nie definiuje, przecież.

ale zawsze miło jest mieć pieniążki, pieniążeczki i satysfakcję i najlepiej Wolność i sławność. i uniwersum podróży w zasięgu. 

Tak.

pracować tyle ile jest niezbędne. podoba mi się to radykalne podejście. i stosuję. choć oczywiście ja mam trochę inną sytuację, (bo ja nie pracuję :-)

 ja wykonuję moje ulubione działania. już tylko i jedynie. i więcej mi nie potrzeba. jeszcze z rozpędu kontynuuje, ale zaraz się zatrzymam. poniecham. zrewiduję. przewartościuję. ]

Zainteresowała mnie Dorota Kotas. "Cukry do zanabycia. i hotel Sudety. od Bator. koniecznie. w ogóle nowa literatura, żeby mieć jakieś spojrzenie.

*

Dziś się pakuję na wyjazd, krótki wypad do Warlikowskiego i na uczelnię. zapewne coś jeszcze wyprać muszę. poza tym zimno wszędzie. i sennie. pomieszane z atakami słońca ale wtedy ciepło tylko na zewnątrz.

W teatrze wczoraj rozchadzałam fizycznie gromadzące się zakwasy, przez trzy godziny... dziś boli więcej. i zmierzamy do końca ale jeszcze końca nie widać.