między.

Dobrze mi z tym zafiksowaniem na sobie, domu i jesiennych robotach. dobrze mi, gdy działam tylko
teatralnie. a już nawet teatralnie się nie spinam. nie zależy mi na wynikach.  nie myślę obsesyjnie o czymś, że muszę...nie zabijam się... dla sławy chwilowej[obuchacha] zanim się obejrzymy nikt o nas nie pamięta. poza tym czy to ma jakieś znaczenie?
Nagle przestałam.
Może druga połowa roku, zwłaszcza czas od kwietnia mnie zwyczajnie zmiażdżył i jeszcze się zbieram. Dostałam szturchańca, nauczkę od losu i kolejne potwierdzenie moich poglądów na temat
ludzi. których rzekomo dobrze znamy.
Czekałam cierpliwie. Przyznam też mieliśmy z niej niezłą bekę.
 [Rozmawiałam z Kesi jakieś dwa lata temu z okładem o tym, że trzeba jej się pozbyć szybko,
bo jest popierdolona i narobi nam kłopotów, że jest obleśna i obrzydliwa, że chorobę jakąś przywlecze, bo się ciąga po hotelach, niewiadomozkim, że spać w jednym pokoju na kolonii z nią nie zamierzam...brzydzę się i boję]
Że jak ktoś jest prymitywem niedouczonym,
dbającym o plastikowe paznokcie i dołożone kłaki na głowie bardziej, niż o obrzydliwe zęby w gębie,
ruszającym bardziej dupą niż głową
a dupą dosłownie na użytek publiczny, tylko nie wiem, czy pro publico bono, czy za kasę.
a kasa dla niej jest nie bez znaczenia. przeciwnie. 
 No to nie należy mu/jej ufać, bo odkształciła się tylko na chwilkę. i potem pozostała tym czym była całe życie. wychowana przez ulicę, przez złodziei w drechach kreszowych.
 A dziecko - oczywiście dobiciem pointy dechą, bo za wcześnie, za nieletnio z takim złodziejem właśnie i żeby dziecko to choć wiedziało...kto jest tatusiem hmmmm ale nie wie.
taka historia larwy bez zasad. bez etyki.
ulżyło mi,
kamień spadł mi z serca,
od jutra nie ma i nie będzie. stres zszedł. nagle okazało się, że takie historie najbardziej szkodzą, są toksyczne, zatruwają nasze życie. nie jesteśmy oszustami, mamy zasady rozumiemy prawo moralne i etykę. w przeciwieństwie do rzeczonej.
I zwyczajnie mi wstyd, że znam tę osobę...  że jej zaufałam, dałam szansę, a tymczasem w dupie się poprzewracało. Uważam też, że należy przed nią ostrzegać ludzi. zwłaszcza dobrych znajomych o których opowiada wszystko i jeszcze więcej. jak niedorozwinięty bachor. dosłownie.

I nie wierzę w żadne cudowne zmiany. Przemiany. Jak kogoś wychowała patologia i ulica, to do patologii będzie całe życie ciągnął. Znam takich, którzy z mlekiem matki i ojca trepa wyssali kombinowanie, trzepanie kasy na ludzkiej naiwności i głupocie
i potrafili to przerobić na pozarządową ideologię...

amen.


*
Owszem dziś nie poszłam w pole, bo leje i jest obrzydliwie ale ćwiczę sobie w domu, rozciągam się itepe z dobrą muzyką w tle.
ciśnienie ledwo pełza, jakaś taka zapaść jest. jak widać zapaść dotyczy też kondycji psychicznej
 i nastroju.
muszę się ubrać kolorowo, przygotować warzywka na cały dzień,  pocieszyć, podkręcić,
nastawić pozytywnie. a jutro deszcz nie deszcz trzeba w pole, bo wtedy nie myślę o ludzkich popłuczynach.