Zaakceptować. w lipcu.

Z czwartku na piątek Wieje i leje od nocy. 

i cały piątek właśnie taka chujnia pogodowa. znów ogarniamy taras z Naczelnikiem. wnosimy i zabezpieczamy. pomidory wyłażą z donic. pampasy połamało. 

dobry taki deszcz ulewny, bo już było go potrzeba. tylko po co przy okazji wichura?

niebezpieczne podmuchy?

w Orzechowie plaża znikła była. była.

Nie tylko u nas taka sytuacja. czytam z ogromnym zaciekawieniem blog Li i o jej domu w Kalabrii. i tam też nieciekawie. choć i tak bym chciała mieć dom w Kalabrii :-)

[chyba namówię Naczelnika na podróż do Włoch we wrześniu, może kamperem? aż do samej Sycylii. zamiast Bałkanów. on się owszem stawia, bo woli Bałkany.]

W czwartek Włączyłam wypał i jest to pierwszy rozruch pieca po pracach remontowych. pierwszy wypał na biskwit. ale ważniejszy będzie ten o szkliwieniu. a on jeszcze przede mną. i się przekonam czy sama dam radę zaprogramować ten piec czy jednak ściągam specjalistę. 

W piątek Poszłam do pracowni a tu alarm wyje i znów piec stanął ...wentylator padł i być może piec znów się przegrzał, bo tak pokazuje error 5 ALBO zawołam profesjonalny serwis. dosyć tego. wkurw mnie prawie nie udusił. 

Wczoraj znów telefon w sprawie propozycji pracy, w placówce średniej. stawka podwójna za godzinę. godzin kilka. jeden dzień w tygodniu, urlop na życzenie...zero rad szkoleniowych...niech tylko się zgodzę...pod samym teatrem, ot wyskoczę w czasie teatru, i pogadam o historii... 

No coraz ciekawiej się robi. 

*

Niektóre wydarzenia mają ogromną siłę rażenia...napisała pani Tablica o. jest ona dla mnie bezapelacyjnym drogowskazem, jako psychoterapeutka i z ciekawością czytam zarówno jej wpisy, jak i komentarze. 

i tak sobe też coś przypominam, niekoniecznie od niej, może z innych źródeł, że wszyscy mamy jakieś okoliczności i incydenty i coś nas gniecie. i nie zdajemy sobie sprawy, jak bardzo się wżarło. i zżera.

Ja natomiast cały czas o tym samym, cały czas !! jakby ktoś nie wiedział, to ścierpieć nie mogę Narzucania Jedynie Słusznej Drogi i Myślenia. Serio. reakcje mam zapewne niewspółmierne do przewinień ale nie odpuszczę. nigdy. nie umiem.

i nie oczekuje ani wybaczenia, ani zrozumienia. choć dobrze by było, gdyby wszyscy byli świadomi siebie i swoich pokaleczeń😜:

...a psychoanalityczny będzie próbował zrozumieć (często nieświadome) powody takiego zachowania, uczucia z tym związane, wzorce z dzieciństwa, może nawet próbować to zrozumieć jako nieświadomie prowokowane zachowanie innych – np. obronę przed bliskością i tak dalej. Sednem tu jest zrozumienie dynamiki i symboliki świata wewnętrznego.

(fragment wyrwany z kontekstu, ważny dla mnie)

*

właśnie Kończę "Ciemno prawie noc. i trochę się identyfikuję z siostrą ...

poza tym zmieliła mnie ta książka emocjonalnie. chyba najbardziej ze wszystkich książek Bator. 

Ciri lepiej, goi się ta wielka rana, każdego dnia wizyty u weta i dwa zastrzyki, dziś ostatnia. i przechodzimy na tabletki. 

Maniek nadal wkurwiający.

Szybko zleciał ten tydzień, te 5 dni. w zasadzie załatwiłam wszystko co planowałam, w poniedziałek idę do laba z krwią. byłam u nowej doktorki. 

Wykupuję miarowo pałki w Lidlu.

Dziś z uwagi na pogodę posprzątam kuchnię i lodówkę. włączę pranie, widomo. 

 i będą przede wszystkim zabiegi na twarz i relaks. jutro koncert i ploty z przyjaciółką.

ps

Wczoraj obchodzono 4 lipca w Redzikowie. Naczelnik był jako strażak, i powiadam wam babki i babkowie było więcej organizatorów i amerykanów, niż chętnych do świętowania razem z nimi. Nie do pomyślenia te kilka lat temu, gdy bazę zakładano a i pewnie jeszcze zanim trump został prezydentem też nie do pomyślenia. 

poza tym ciągle nie wierzę, że już lipiec.

Kurwamina.

APTEJD

nigdy o nic nie proszę, sama pomagam, gdy tylko mogę ale teraz podpisuje się pod postem Li

Fundacja https://czlowiekdlazwierzat.org/  potrzebuje wsparcia.

*

a więc w domu jest smutno i w powietrzu wisi Troska. o Ciri i o Mańka, kota, który tymczasem wyprowadził się z domu do sąsiada, bo panicznie boi się tego co się stało z Ciri. pamięta swoją operację zaledwie pół roku temu. i pamięta ten zapach, który teraz gęstnieje w naszej chałupie. straszy go lampa na głowie psa. Dziś przyjechał zamówiony przez nas donat, czyli taki miękki pompowany erzac lampy, żeby pies miał wygodniej i lepiej. i żeby nie straszyć kota Mańka. wczoraj wyciągałam go spod palet u sąsiada, cały dzień nie jadł. pokręcił się trochę po sypialni i znów wybył na noc. 

Natomiast ja się wyspałam. w związku z tym.

 Wczorajsze popołudnie miałam ciężkie, pospałam jeszcze z dwie godziny i to bardzo mocnym głębokim snem ze snami. Dziś znów sny. o zagrożeniu obcymi. pracowni,  działaniach plastycznych i jakiejś gwiezdnej wojnie na niebie...coś przedziwnego. i niepokojącego.

a przecież nie oglądam programów informacyjnych, nie czytam art w prasie i kompie, nie uczestniczę. zajmuje się sobą i swoimi problemami. 

*

- masz trolla, zagadał Naczelnik po przeczytaniu komentarza pod postem o moturach. 

- zawsze mam jakiegoś trolla. odpowiedziałam. niektóre trole wpuszczam, żeby się społeczeństwo orientowało, że nadal są frustraci obok nas. otóż są typy i typiary, które mojej stylówy znieść nie mogą i nie mają odrobiny dystansu. i tak wegetują z tym kijem w dupie.

będąc w typie "jak katole i pisdziole o kościole". taki typ sobie obstalowałam na podorędziu i mnie to satysfakcjonuje. oraz go nie znoszę, nad wyraz mnie irytuje : wszystko musi być na poważnie, aż by się chciało zakrzyknąć: tylko się nie zesrajcie 

typiary i typki porządnickie, tfu ich mać.

Zrobiłabym blokadę już dawno, ponieważ nie interesuje mnie co trollownia ma do powiedzenia, ale blogger ześwirował, i różne odpierdala akcje. moje posty uaktualnia po dwóch dniach, w tym nie chce zalogować wielu blogerów. więc wpuszczam anonimy...ale pod kontrolą. 

 Nadal słucham "Ciemno prawie noc i  jestem zachwycona. Śmieje mnie i ściska mi gardło. Przeraża. i przypomina kraj tutejszy, jego degrengoladę, chujowiznę małych, zapyziałych  miasteczek...zaprzaństwo wieśniaków, zabobony i okrucieństwo względem zwierząt. 

[więc jak słucham dziadersów, że kiedyś to było fajnie, to mi się siekiera w kieszeni otwiera.]

Ach jaka szkoda, że zobaczyłam ten film z Cielecką, był słaby, i odsunął moje czytanie pierwowzoru.

Pada deszcz...

Był sobie pewien ważny czerwiec.

Wczoraj mnie jakaś gupota naszła z tym postem motorowym(z nerwów) a tymczasem chyba powinnam rozstać się z czerwcem, niezwykle ważnym czerwcem w moim życiu.

Bardzo dużo się działo emocjonalnie. Pożegnania, za którymi nie przepadam. zamykanie, domykanie 😁 i Wybuchnęło lato.

*

Teraz się zastanawiam, czy oprócz hamaka coś jeszcze moknie. bo od nocy pada. i dobrze. niech trochę popada, atmosfera się oczyści i nie będę musiała lać z węża. Sucho przeraźliwie. Udekorowałam ogród kolejnymi świecącymi pałkami. i jeszcze dokupię formę kuli, bo mi podeszły. wyjątkowo dobrze się nadają do naszego ogrodu. 

Z przodu wsadziłam na razie tylko trzy i już widzę, że jeszcze będą potrzebne, należy zapełniać sukcesywnie ale jednak szybko, bo powoli znikają z lidla. Jutro więc planuję rajd po sklepach, w celu dokonania zakupów różnych, plastycznych itepe to jeszcze zajrzę w inne miejsca. sklepy. jutro też robię wypał prac dzieci. 

Trawy ruszyły w czerwcu jak szalone, za to i kosaćce i orliczki przekwitły, ze ścięciem do zasuszonych bukietów czekam, aż się rozsieją. przekwitły też niezapominajki, ostatki przeżywa królowa piwonia a łubin już ma potężne kłosy. Nadchodzi czas czereśni. 

Zapomniałam już, jak cudownie jest być latem w domu. 

Ostatnimi czasy o tej porze już byliśmy w kamperze i na fjordach albo Lofotach. potem szybko szybko wszystko na raz, prania, ogar domu, jakieś coś zaczęte a nie skończone, Totalny brak czasu na dom i ogród, warsztaty art w teatrze, i mijał lipiec. i kolejny wyjazd i ...rada pedagogiczna i nagle wrzesień. 

 Nie śpię od 4,30, kiedy to kot Maniek rozdarł się okropnie i darł się tak długo, dopóki nie wstałam i nie zeszłam z nim na dół i nie nakarmiłam i wypuściłam do ogrodu. stare koty potrafią być nieźle pierdolnięte. Bał się zejść...bo Ciri i wygląda okropnie z lampą na głowie i śmierdzi okropnie wetem, operacją, sikami, bólem i krwią...Naczelnik śpi z nią na dole. psina kuleje  i nie może się ruszać, po schodach nie wejdzie. 

Jestem totalnie zdołowana. czekamy na wyniki histopato.

Nie mogę nigdzie namierzyć szmat do tych leżaków, no tak posprzątałam, że nie uświadczysz, aaa i one sobie mokną ale im się należy przepłukanie.

zdjęcia robiłam gdy tylko pałki zaczęły zaświecać. 

jest godzina 6:10 i przestało padać. 

i ptaki się obudziły. zdaje się, że daruję sobie dziś prace. będę zdołowana i nieprzytomna. oraz żeby ze mnie spadło, zajmę się ogrodem. wycinka konieczna. i wyrywanie chwastów i podwiązywanie krzaków malin. natenczas podwiązałam kilkumetrowe lilije.

Serialowo utknęliśmy w kolejnym sezonie Yellowstone. nie jest to mój ulubiony serial, z różnych względów. ale oglądam. czasem zamykam oczy. często onci tendencyjny. okrutny. ale Montana przepiękna. amerykanie gupi. Indianie biedni i wykorzystywani. oraz rodzina jest najważniejsza. i tradycja.

Tymczasem jedno i drugie jest przereklamowane. 

*

Plany. jakieś są a nawet sporo. bo nagle mi się przyplątała koleżanka z propozycją powrotu do teatru zaangażowanego, do sztuki inkluzywnej. ona chce grać. u mnie.

magda chce, żebym robiła monodram z ...

ja chcę stworzyć grupę kobiet lepiących gary i nie tylko. i pijących herbatę. kawę, wino, wódkę, do wyboru. Wolość Siostro !!!

i takie się dzieją plany.

Zobaczcie koniecznie "Cztery pory roku na Netflix. wszedł właśnie drugi sezon.

o lansowaniu się na moturze.

(zdjęcie z internetów)

no więc ja w ten deseń oscyluję...na razie mam tylko tyłek.

 Jazda na moturze nadal kręci mnie umiarkowanie. i nadal sobie robię bekę. ze swoich reakcji i wyglądu. nadal nie mam zaufania i mam wątpliwości. w końcu jestem osobą, która rozumie zagrożenie. i że nie ma opcji w zderzeniu z czymkolwiek i nie ma opcji, że nikt nie popełnia błędów. otóż każdy popełnia i każdemu się zdarzają wypadki. okazuje się, że każdy motocyklista miał jakieś przygody. czego ja sobie jednak absolutnie nie życzę. moje koleżanki ostentacyjnie pukają się w głowę.

[chociaż Naczelnik się stara, jak może. jednak zapierdalanie 120, to trochę przesada.]

 No nie wyobrażam sobie natenczas kilku godzin trasy. jeszcze nie. Naczelnik zapewne planuje wypady długie, długie trasy widokowe. Wyprawy: motorem przez pustynię gobbi, albo przez Montanę albo po norweskich fjordach albo...we dwoje.

 Na temat zlotów i klubów ma określone zdanie. że kicha. bo się trzeba podporządkować i jedzie się fatalnie i takie tam. zabawy dla lubiących zgrupowania. a przecież nie w tym celu się nabywa motur. a właśnie w tym celu, żeby się urwać i mieć wolność. koniecznie z wiatrem we włosach. samotnie lub we dwoje.

Pogoda do tras wszelakich krótkich tutejszych wymarzona. kurtka przewiewna, beret z bajerami takoż, jechałam też ostatnio w rękawiczkach i spoko. Teraz czas na motocyklowe obcisłe spodnie, żeby podkreślić pupę i wyglądać jak laska na zdjęciu, bo Oczywiście, że się da. Wyglądać jak Kobieta, nie karampuk i być bezpieczną(a ja cały czas się bałam, że jednak karampuk z wodogłowiem))

Wystarczy chcieć i mieć warunki. W tym ogromnym sklepie motocyklowym widziałam nawet body na motur, serio serio. Następnym razem przymierzę :-) jedyne 199 złotych. to poważny sklep jest z bogatą ofertą. Obeznaną i fachową obsługą.🙈😁

reklama sklepu no ludzie owszem da się jeździć bez kija w dupie i mieć fan i w ogóle robić Wrażenie ;-))

 Teraz tylko mieć figurę i kasę. nad figurą pracuję ale kasy, to mi szkoda. na szczęście obowiązuje mnie tylko wersja letnia. bo te stroje wchuj drogie są. 

[Zaraz i ja sobie strzelę sesję foto. bo wierzę wam kobiety, że wyglądam dobrze, Margo :-) i że każdy ma wodogłowie. taki luk. hehe. i tak to mi się w dupie poprzewracało z nudów.]

aha i jeszcze nie wiem jak się można ekscytować byciem plecakiem?? to zupełnie jakby się podniecać byciem pasażerem samochodu ;-))) jasne że jakbym złapała bakcyla, to zrobię prawo jazdy i sama będę ścigaczem.

Wszystko co tu napisałam, jest beką  z samej siebie, poza tym kłamstwem i konfabulacją.

🙈że też ja musze przybijać płętę deską.

*

Tymczasem ja się zamierzam lansować bardziej na rowerze. potrzebny mi ruch i wysiłek fizyczny inny niż ogar domu i ogrodu. i teatru.  dlatego postanowiłam jeździć do teatru na rowerze. cały lipiec. i może do końca września czy października się uda. oczywiście nie w każdą aurę i nie w każdy dzień. choć zamierzam też kupić kufer? na rower do wożenia torebki. i kask...co jest moim osobistym utrapieniem. no ale niech i tak będzie.

*

Skończyłam "Drogę do piekła. Piotrowskiego i podczytuję sobie o Wieniawie, Urbanka. choć ja już raczej wszystko o nim wiem...to jednak jakiś smaczek, może się nawinąć. Poza tym zaczęłam "Ciemno prawie noc. Bator. i płaczę ze śmiechu normalnie płaczę...

No i zobaczyliśmy sobie "Sprawiedliwość owiec. Film według mojej ukochanej serii książek.

 [„Sprawiedliwość owiec” (tyt. oryg. Glennkill) to bestsellerowa filozoficzna powieść kryminalna niemieckiej autorki Leonie Swann, wydana w 2005]

Uwielbiam Wszystkie dwie, bo jeszcze jest "Triumf owiec. Bałam się filmowego  rozczarowanka, ale nie było. Obsada wybitna w dubbingu zwłaszcza. Mieliśmy z Naczelnikiem fan w odgadywaniu, kto to mówi w wersji oryginalnej. 

Ukrop sklęsł ale i tak muszę dziś lać, niezależnie od prognoz, bo dwa dni nie lałam nigdzie ani w donice, ani ani i mi kwiaty padają, jednak. 

Rano zawiozłam dziś Ciri na operację i ...czekam na telefon od weta😶

iść w stronę słońca ... bez kaca.

 znów trochę o dramie.

goronc i parówa, i wspaniale.

Wszyscy pierdzą, że duchota i że w ogóle lato. noż ludzie, dopiero co była zima stulecia i chujowa wiosna. także...najwyższy czas na ukrop. tadam.

za karę za ten entuzjazm poparzyłam się kierownicą. i ostatnie dwie noce to jest masakra. okna w sypialnie na oścież, a tu gacki latają...i pajonki się skradają ale trudno, inaczej się udusimy. 

Prawie zemdlałam, gdy wsiadłam do auta, zanim klima schłodziła przestrzeń. tak to wygląda. w normie życia zawodowego. ale teraz nastał czas bez onego. 

*Piątek

W dzień zakończenia roku szkolnego

Do placówki wpadłam spóźniona...nie weszłam na scenę i nie kłaniałam się setkom, żeby zebrać należny mi hołdy bo...Zaspałam. Padłam o 6 nad ranem, gdy nieoczekiwanie przecież najpierw wstałam o 3iej...Naczelnik nie miał sumienia i serca mnie budzić,  gdy tak smacznie spałam. 

a kiedy się obudziłam stwierdziłam, że tak widocznie miało być, bo los sprzyja tchórzom takim jak ja.

A potem przeczytałam info od Magdy i rozczochrana bez makijaży, ubrana w jakieś letnie łachy z czapką czarną z daszkiem na głowie pojechałam. jak ostatnia wariatka, co to w filmach romantycznych biegnie na zatracenie ...na to spotkanie z ukochanym, i sią mijają...

wiadomo.

i znów się wyróżniałam w tych tłumach, zupełnie niechcący, bo przecież wszyscy ubrani na biało i galowo, tylko ja na Czarno, na luzie i w czapce :-)))))

że mnie moi uczniowie nie poznawali... 

i doświadczałam ambiwalentnego uczucia, że chcę być niewidzialna i widzialna jednocześnie.

Wystarczyło mi wzrusza, gdy sobie pomyślałam, że to wszystko Ostatni raz.

[wczoraj dostałam znów propozycję pracy w innej palcówce  🙈 wieść się niesie...więc mogę się jeszcze zdecydować hehe 😜placówka prywatna, warunki mogę dyktować, że godzin na przykład dwie 😂😂 i wolne na życzenie. nie no żartuję. ]

I gdy podeszła do mnie Marysia i się przytuliła i powiedziała szeptem

- niech pani nie odchodzi...

(noż kurwa gul mnie mało nie udusił. bo było coś takiego w tej prośbie)

i wtedy, żeby mi nie spłynął mejkap, którego nie miałam, poszłyśmy do pracowni i dałam jej wszystkie herbatki, które mi zostały, czyli dwa pudełka, Marysia nie mogła uwierzyć swojemu szczęściu i już całkiem się ogarnęła. 

- wiedziałam, że pani tak zrobi, powiedziała inna Panna Fajna, co to nazywała mnie Sigmą i Kocicą, obcinając mój strój i dając róże ale bez przytulasów...🙄

i tak dalej...nie będę przecież tu opowiadać każdego co się przytulał lub nie...

Pani Dorota, którą uwielbiam (wszystkie je tam uwielbiam) z portierni, otóż ona wymiękła, a potem przez nią szłam wzdłuż płota szkolnego i 

rozpadłam się trochę.

Zgarnęły mnie koleżanki na papierosa. i uspokoiły.

Mogłam jedynie wrócić do domu i zasnąć w hamaku. i tak zrobiłam, a i jeszcze po drodze kupiłam Naczelnikowi obiad, sama musiałam też coś zjeść, jako podkład do picia białego schłodzonego wina. bo zadziałam wedle magdzinej instrukcji i je wsadziłam do lodówki.

Gdy się ocknęłam na tym hamaku, było popołudnie, jeszcze chwilkę poczekaliśmy na oklapnięcie słonecznego żaru i  pojechaliśmy wreszcie nad morze. Nad morze do pustego jeszcze Orzechowa. Naczelnik mnie próbował naciągnąć na motur ale się nie dałam. Wszystko mnie napierdalało, całe moje ciało bolało od emocji...nie mówiąc już o wypitym winie.

o tej porze jest pięknie, niewiarygodnie cicho, szum fal rozbijających się o brzeg. spokój i dopalające się słońce.

woda w morzu była tak ciepła, no tak ciepła, że brodziłam w tych spodniach podciągniętych do samej dupy...i żałowałam, że nie mam stroju. serio. 

i taki piękny kicz w przybliżeniu, że aż nieostro. statek Wikingów mknie ku zachodowi.

Trzy mustangi spotkaliśmy na powrocie :-)

a potem  pospałam snem zdrowym okrągłe osiem godzin. 

także tak. 

**sobota

[I nastały dni bez dramy: sobota i niedziela].

W sobotę Od rana leję wodę z węża, z przodu domu. a po południu lałam tył ogrodu. oraz puszczałam prania kołder, poduch, kap, pościeli...wybebeszyłam całą szafę na dole, i  szuflady na górze, z pościeli i kołder w celu odświeżenia. Trzeba korzystać z tej piekielnej aury. że wszystko schnie piorunem. i za darmo.

A ja w zasadzie sobotni ukrop spędziłam na hamaku pod śliwą z książką w papierze, o haremie Witkacego. i też z mocno rozcieńczonym rizlingiem. tym samym co to go w piątek schłodziłam.

oraz rozłożyłam letni ekwipunek po ogrodzie, leżaki. stół z koziołków, stołki. 

naczelnik zabawiał wioskowe dzieci i gawiedź. no skoro lubi.

Za to w niedzielkę, otóż nie pospałam za bardzo, noc była gorąca i na górce nie da się. pomimo otwartych okien. a może dlatego, że już o 6ej ptasi jazgot wdzierał się do świadomości. 

oraz w domu za dużo robić  nie mogłam, bo wiadomo, że goronc😃puściłam więc 10 prań !!!tadam. 

[kurcze jeden punkt planu niezrealizowany pozostał, mianowicie rower elektryk.] 

Obok papierowej książki nurzałam się też w innych.

Skończyłam "Złorzecze alee za dużo nie pamiętam, muszę spokojnie wrócić, do tej słuchanki.

Zaczęłam "Drogę do piekła. Piotrowskiego. Idzie mi dobrze, głównie na hamaku. 

No i zobaczyłam film, chyba "Wszystkie jasne miejsca...na którym też ryczałam ale przecież o to chodziło. żeby się wyryczeć do samego dna. tak mam, gdy jest mi smutno. to się jeszcze dobijam. 

dobrnęliśmy do końca Roosta. szkoda.

Zgubił mi się jeszcze jeden kadr z piątku : na powrocie z Orzechowa, po upalnym dniu, takie cuda wianki, jak mleczna mgła

**** Niedziela.

W Trzeci dzień czyli niedzielke już świętowałam z sąsiadami. Zakończenia i początki - początek wakacji:-)

Rano o 8ej zwlekam Naczelnika, żeby jednak wykosił trawkę pod stół biesiadny, bo chce się spotkać z sąsiadami, u nas (kombinowałam, żeby u nich, bo nam się sprzątać nie chciało)) i posiedzieć do nocy, żeby sprawdzić, jak nabyte solarne pałeczki zaświecają. i powiem wam, że owszem zaświecają cudownie.

Siedzieliśmy pod śliwą, wygodnie, jedliśmy tylkoo owoce, lekkie przekąski, nawet za bardzo słodkiego nam się nie chciało. na szczęście sąsiadkaOla przyniosła takie małe cudne kanapeczki. Naczelnik zrobił lemoniadę. Nasza lodówka zapierdala przez ostatni tydzień, jak gupia, produkując lód. dopiero o 22giej zaczęło być fajnie, to posiedzieliśmy do pierwszej.

no i piliśmy szampana z Barcelony i likier bananowy z wysp Kanaryjskich.

bardzo przyjemne rozmowy, i bardzo przyjemne plany nam się krystalizują.

Spod śliwy, po wyjściu gości robiłam zdjęcia w nocy. Rano, jak widać w pełnym słońcu nie da się siedzieć, ani wisieć ale po 14ej jest już piękny cień. 

ja wiem, że te zdjęcia fatalne są ale klimat chciałam zatrzymać. I solarne pałeczki. także dziś dokupię duuużo sztuk. pięknie się prezentują w żywopłocie z melisy.

Naczelnik- ilona(od dziś taka ksywa), nieoczekiwanie wpadł na "świetny pomysł, żeby polecieć w końcówce lipca na kilka dni tanim lotem do Splitu. szkoda tylko, że okoliczności dla mnie nie do zaakceptowania. Bardzo bym chciała. ale chyba z kimś innym polecę. spanie na kanapie w lokalu pełnym dzieci i jednej naburmuszonej baby!? never. poza tym pracuję.

🙄sobie grabi konsekwentnie. 

Wzrusz,

 Ja dziś nie piszę, 

dziś pozwolę sobie udokumentować, to co pisali do mnie inni. 

Rozczuliła mnie koleżanka polonistka, która obdarowała mnie na odchodne pięknymi prezentami...książką, szklanym tulipanem i limerykami...

Niewiarygodne, jakimi ścieżkami przyjdzie do nas dobre słowo i uśmiech i tęsknota i wsparcie.

Oczywiście, że się poryczałam

Wczoraj Rano, kiedy okazało się, że zaspałam i postanowiłam zmaltretowana, że nie pójdę do placówki...bo to zaspanie, to znak zapewne, przeczytałam widomości od Magdy, gdyż nie mogła się dodzwonić, bo miałam telefon w trybie samolotowym... od zeszłego wieczora teatralnego :

"Teatralno, myślę o Tobie od rana. Pomyślałam, że Ci to napiszę, bo widzę, że Ci trudno, że to ważne i mocne doświadczenie i chciałabym być dla Ciebie wsparciem, bo jesteś mi bliska.

 Zatem: Teatru ja wiem, że Ty to wiesz bo jesteś przecież dojrzałym i mądrym człowiekiem, ale czasem, jak każdy, potrzebujemy usłyszeć coś z boku, bo w środku dzieje się w danej chwili tak dużo, że trudno w tym natłoku o wyselekcjonowanie i zobaczenie czegoś w szerszym spectrum. 

Ten dzisiejszy poranek, ten apel, te kwiatki, te oczy, tych dzieci, te przytulaski, te słowa, te wypowiedziane i te przemilczane, te ich i te Twoje ... wszystko to niesie zapewne wiele złożonych emocji... jakiś smutek, jakiś lęk, jakiś żal.... i słusznie kurna bo to duża rzecz taka zmiana, ale tak mi przyszło do głowy, że warto przypomnieć, że ten moment jest nie tylko o tym co się dzieje dziś, ale o tym wszystkim co było. że oprocz tego, że dziś może być smutno i ze niepokój o to "jak to będzie dalej" .... to jest to też chwila w której stoisz i widzisz dekady całe, w których dałaś z siebie tak bardzo wiele. 

 Dekady całe, w których wiele razy byłaś zapewne dla kogoś wsparciem, uśmiechem, nadzieją , iskierką - bo jestem pewna że byłaś. wiesz, że szkoła dla młodego człowieka zwykle bywa polem minowym, a Ty oprócz tego, że uczyłaś i to pewnie często bardzo skutecznie, to miałaś serce i uśmiech i poczucie humoru dla tych dzieciaków. i teraz to co chcę Ci powiedzieć .... to jest tez moment dumy i satysfakcji z tej części Twego życia zawodowego, które czyniłaś do tego miejsca. 

Tej części należy się szacunek i ukochanie - także od Ciebie samej dla Ciebie samej. To nie tylko rozstanie, pożegnanie , zamknięcie jakiegoś etapu, ale tez moment w którym człowiek odwraca sie myśli " Ej , ależ to był czas, lata, dekady - dałam z siebie tak wiele dobra- jestem z siebie DUMNA! , a teraz idę dalej" 

Bo wiesz Teatru... tancerz też na pewnym etapie przestaje tańczyć, staje sie np choreografem jak ma talent,  ja tez już nie latam po wagonach i innych gigantycznych instalacjach teatralnych - teraz gonię innych .... i tak się nam zmienia życie, wyzwania, zadania, na coś już nie mamy ochoty, na coś innego nie mamy siły, ale chcemy robić dalej inne rzeczy i żyć troszkę innym życiem .... doświadczaj dziś tych różnych uczuć. 

Nie zabieraj sobie tego. Jesteś wspaniałą osobą. Idziesz dalej, ale z szacunkiem i miłością do tego co było, z miłością i wdzięcznością do siebie samej za to co już zrobiłaś, a obie wiemy, że zrobiłaś tam w chuuuuuj dużo ważnych rzeczy. Utul to dziś. Utul SIEBIE. i daj sie do siebie przytulić innym. Dla nich to też zmiana. Przytulam Cię mocno, mocno, mocno i wspieram całym sercem. Serio . .....

p.s. wstaw przed wyjściem białe wino do lodówki ;)

a  wtedy ja 😭😭😭😭

i zerwałam się z łóżka, przetarłam twarz, nawet się nie pomalowałam, nałożyłam czapkę z daszkiem na rozczochrane włosy...ubrałam co mi w rence wpadło i pognałam do tej placówki ...

...

i też po ładowarkę co ją zostawiłam w klasie na biurku ;-)

o tym, że nikt w czerwcu na rurze tańczył nie będzie.

a tym bardziej w lipcu. 

niech się te upały jednak nie kończą. wygląda, że lato spędzę w domu:-) w ogrodzie, nad morzem. to znaczy lipiec. i niech to będzie bardzo słoneczne lato. 

gdyż będziemy cięgiem mieli gości :-)) 

Wczoraj miałam ochotę w ciągu dnia marudzić i jęczeć, jak rozkapryszony bachor. Z powodu emocjonalnego kotła, oraz zmęczenia, nie mogę spać ... jestem wykończona od rana...po południu mam poważny kryzys...a  wieczorem spektakl. Pierwsze pół dnia spędzam w placówce(oczym później) i robię zakupy w biedrze. Drugie pół dnia spędzam w teatrze, ogarniam przestrzeń, bo przyjeżdżają do nas ludzie na gościnne występki. i trzeba powitać, ustawić światła, zrobić kawę...wesprzeć emocjonalnie. być miłym ...

a tu spać się chce, zmęczenie mieli, ciało się buntuje, goronc dopierdala oraz ...ZNÓW zginęły mi okulary. przeciwsłoneczne. dopierocokupione. i ładowarka chyba...noż kurwa. przekopaliśmy teatr. 

W pewnym momencie monty pajton, to był pikuś.

Szukamy tych moich okularów, na sali trwa próba. my już nerwowi, każdy zaczyna ulegać tej presji szukania. muzyk się drze, że dostaniemy paranoi przeze mnie, plastyczka kompulsywnie zagląda wszędzie, wszystko rozbebeszone, magda ryje w śmieciach, dosłownie, i krzyczy, że mamy się zamknąć, bo tam próba trwa, plastyczka z muzykiem ryją gdzie indziej...ja też po raz niewiemktóry ryję wszędzie, każde miejsce którego się dotknęłam...i nagle rozumiem, że muszę w tej sprawie zadzwonić. bo może panihania wzięła przez pomyłkę. 

 I rozumiem też, że nie wiem też, gdzie mam telefon 🙈

mówię więc plastyczce scenicznym szeptem :  czy nie widziała może mojego telefony(boję się magdy) a ona dostaje ataku nerwowego śmiechu. a magda mi dopierdala, że powinnam jednak brać jakieś tabletki. no nie wiem ale profilaktycznie się zgadzam.

Potem przychodzi bardzo dużo ludzi. okularów nadal nie ma. minę mam rozrzedzoną. z nerwów żrę czupsy. fuj.

[Niektórych to ja widzę po raz pierwszy w życiu w moim teatrze. i podejrzewam, że to się dziwnie rozwinie i być może źle skończy]

moje podejrzenia się potwierdzają. 

Nalazło sie tyle frików, że miałam dwa spektakle : 

przede mną siedział pan, który się cały czas ostentacyjne drapał? masował ? po głowie/głowę z uniesionymi rozczapierzonymi łokciami 😬 co mnie Rozpraszało. i zdumiewało. Za mną siedziały dwie panie miłośniczki opery...po każdej scenie klaskały ...ekhm. 😂obok też ktoś coś, a w pierwszym rzędzie pani ciągle marudziła, że jakoś nie słyszy. i ktoś ostentacyjnie ziewał. 

No z tej widowni bym kabaret zrobiła. z sukcesem. 

Spektakl się skończył, a okulary się nie znalazły.

Aktorki dostały kwiaty, dwa wina i lampę. 

Przeciskałam się pomiędzy widownią z tą dużą stojącą lampą, robiąc swój prywatny show : Uwaga ja z lampą !

Potem wszyscy pojechali. znów omiotłam wzrokiem gabinet, pracownię, kuchnie...i okularów nadal nie ma. 

ani ładowarki. już wcześniej zadzwoniłam do placówki czy przypadkiem tam nie zostawiłam. ale nie potrafili powiedzieć.

*

A w środę dostałam odcisków na tyłku, bo siedem godzin w placówce...prawie pustej. a wczoraj już zupełnie pustej. Wykańczające to. i przychylam się do modelu angielskiego, żeby solić kary pieniężne za coś takiego. oraz skrócić rok szkolny, że w czerwcu już wakacje, olewając frakcje rodziców " niech ktoś mi wychowa dziecko".  

(wynająć ludzi na półkolonie)) no cokolwiek, żeby zakończyć te farsę.

Bądźmy poważni. no na prawdę. ja nie będę robić fikołków na trawie. uczę historii i chcę zrealizować materiał. możemy malować przyrodę...możemy robić różne warsztaty i można właśnie teraz organizować wycieczki po radzie... ale jak nikogo nie ma w starszych rocznikach, bo maluchy owszem są... to po co i dlaczego. i dla kogo. i nic zaplanować nie można. a Proceder przekroczył granice absurdu. 

i ma znaczenie czy to jest początek czy koniec czerwca. ogromne. bo poziom zmęczenia rośnie...wprost proporcjonalnie do odległości do mety. i wszyscy już cienko pierdzą. i bredzą ze zmęczenia i gubią okulary.

Nienawidzę marnowania czasu...i pustych przelotów. 

**

A za to w środę, po placówce pojechałam do domu i wsiadłam na motur. i ziuuuu na inną wieś. Naczelnik momentami zasuwał 120km/h i wiatr mi we włosach łopotał.

a tam duży dom i wielki odgród pachnący różami i rada pedagogiczna, to znaczy jedna frakcja. 

w tym przyjemnym, chłodnym ogrodzie siedziałyśmy do nocy. stół biesiadny się uginał, wino się w lodówce chłodziło. 

[Emocje buzowały. choć zmęczenie dominuje. ktoś odchodzi, ktoś zmienia miejsce a reszta zostaje.]

Najbardziej odpowiednia pointa wieczoru: jak lekarz i sędzia będą malować szpitale i sądy, to ja wtedy ewentualnie pomogę wymalować szkołę. 

😁

już teraz mi to lata.

do jakich absurdów i my za chwilę dojdziemy nooo, to właśnie cudownie pokazuje serial "Rooster 🤣🤣🤣 bo niektórzy już doszli.

Zakazane kroki, zakazane tańce, zakazane słowa, zakazane zwroty...japrd absurd goni absurd. no i poprawna politycznie głupota na uczelniach.

🙈🙈

a to już akurat występuje w kraju tutejszym. 

PS

Teraz się zastanawiam, co robić ? ponieważ nie mam się w co ubrać na to zakończenie roku, i nie mam okularów i nie śpię od trzeciej...

a jest fajna opcja, żeby rzucić wszystko wpizdu i pojechać nad morze 😃

o tym, że jestem w procesie.

w kontekście dnia wczorajszego. i bez komentarza.

*

.. jeszcze dwa dni

Przesiaduję w tej placówce chuj wie po co. no na prawdę.  

Jakaś ministerialna kretynka idąc za głosem rodzicieli, jak mniemam, zwłaszcza tych zapracowanych z pierwszej fazy rozwojowej dziecka. że nie ma co z dzieckiem zrobić, jak placówka nie działa. oraz jakie ci nauczyciele mają długie wakacje, to skandal i to hańba...otóż zabrała nam tydzień wakacji. 

Zamiast już brykać wakacyjnie, siedzimy w PUSTEJ placówce. dzieci i młodzież , która porusza się samodzielnie i chałupy nie spali, zaraz po radzie klasyfikacyjnej Wypierdala z placówki na zieloną trawkę i święty boże nie pomoże. 

Tak, jeszcze się trochę nawytrząsam edukacyjnie. bo ta edukacja jest tak kulawa i dodupy, że aż bym ją do księgi Ginesa wpisała, za konsekwencje : w rozpierdolu. i konsekwentne niezdecydowanie: Jak nie prawicowa propaganda ideologiczna z kościółkiem tutejszym na czele, to Ta druga strona serwująca serwilizm.

 czyli włażenie w dupę .... najczęściej rodzicom. służalczość i podporzadkowanie władzy. robienie ze szkół, które mają edukować placówek zabawowo opiekuńczych. 

więc w placówce ja się nadal pakuję i nosimy z uczniami te dobra wszelakie, blejtramy, kwiaty, albumy, gliniaki do kiszenia ogórków do mojego auta, gęsiego. przez ogródek. ja im mówię przy okazji, tym pięciu osobom na krzyż, że odchodzę, żeby mieć czyste sumienie. oni nie rozumieją, że jak to mnie nie będzie ? i ciągle dostaje pytanie: Dlaczego. 

więc nadal się biję z myślami czy udać się na zakończenie w piątek. czy nie udać?

Na razie się trzymam, ale jak pójdę w piątek, to pęknę.

Także drę papiery, znaczy dziś zamierzam drzeć testy z lat ubiegłych i różne inne fatałaszki papierowe. lub przywieść na rozpałkę dla sąsiada. Rozdaję książki. napisałam pismo w sprawie przelania moich pieniędzy z kasy zapomogowo-pożyczkowej, o których zapomniałam, na moje konto. no i jaka niespodzianka, bo się sporo uzbierało, sfinansowana wycieczka na wyspy greckie i jeszcze zostanie ;-))

Trwają pogaduchy i ploty. obstawiam też zwierzenia w ogródku. nadrabiamy zaległości towarzyskie...

to w sumie okazuje się dobry czas...kawkujemy. herbatukjemy. 

No i czytam, skończyłam Wolwowicz " Odpowiedz kryje sie w tobie.

a zaczęłam "Złorzecze. Lektury w sam raz na takie dni. niewymagające. 

W nadchodzące wakacyjne miesiące, nie mam wakacji tradycyjnych, tyram w teatrze. i pracowni ceramicznej zwłaszcza. bo mam pewien Plan. ale znajdę czas na hamak i czytanie Murakamiego. nareszcie.

Róże aktualnie dają czadu, zwłaszcza ta pnąca na tarasie. kwiaty pchają się do łazienki.

Wczoraj po placówce znów na hamak, i czytanie słuchanie. wizualnie Zaczęliśmy wreszcie "Roostera, razem. ech upłakałam się. w głos. Padłam wcześniej. także dziś pobudka o 5ej. Melatonina potrzebna od zaraz. a dziś to z pewnością tabletki. Nie wkurzam się, jest ciepło, jasno, ptaki śpiewają. koguty pieją. Piszę więc, nadrabiam zaległości blogowe a o 8ej idę podlewać donice. i na spacer z Ciri.

Apropo,s róż, czeka mnie dziś dosłownie i namacalnie różany orgazm. Setki odmian róż zobaczę i powącham na imprezie we wsi u kuleżanki. i chyba jednak pojedziemy motorem a potem mnie Naczelnik po nocy odbierze samochodem?

ps

jest opcja, że mnie jednak coś obudziło, na przykład koguty u sąsiada. Naczelnik zostawia na noc otwarte okno połaciowe nad schodami, od strony kurnika. Koguty to jednak nie jest najgłośniejszy budzik, piekło się zaczyna, gdy się perlice odpalą...

o tym, że po co komu empatia?

Pierwszy dzień lata był.

międliło się bardzo. burza jakby wisiała nad nami ... słońce wyłaziło i chowało się ale duchota nie ustępowała. a

tu jeszcze pożar dwie wsie dalej. zakłady z dużą ilością środków wybuchowych. dosłownie. waliło tak, że byłam przekonana, iż to sztuczne ognie w Charlocie. Ewakuowano ludzi mieszkających w pobliżu. Ściągnięto wszystkie jednostki OSP z gminy i wiele pozostawało w gotowości bojowej, gdyby coś się jeszcze wydarzyło.

ale nie przeszkodziło mi to delektować się latem...

ani trochę. w sumie co mnie obchodzi jakiś pożar. 

ja byłam przebodźcowana i miałam lato i reset. w zasadzie to mam nadal.

Wisiałam pod śliwą, pachniało wszystkim kwieciem ogrodowym, które teraz kwitnie, zapachy dosłownie odurzają. czytałam. podlewałam kwiaty w donicach, przesadzałam i podwiązywałam. za dużo nie zrobiłam, bo jednak taki parny dzień wysysa energie.

Naczelnik cusz, był w pogotowiu. tyle powiem.

Pod wieczór ale zdecydowanie za wcześnie, pojechaliśmy nad morze, do Rowów z Ciri i dojechali do nas sąsiedzi. połaziliśmy,  (i tu niespodzianka) po wietrznej i chłodnej plaży, zjedliśmy lody i ...do domu, niestety. Słonce jeszcze nie zamierzało zachodzić.

nosi mnie w takie wieczory i dni.

A dziś zaczął się ostatni akt. Ostatni tydzień w placówce. Odrętwienie i niepokojące sny. Że nie widzę co za zakrętem, co się wydarzy, i brak kontroli. Do tej pory się toczyło utartym jednak torem...a teraz znów Rewolucja. zerwanie schematów. rytuał przejścia. i jakiś koniec. Nie pierwszy to raz. 

Zaczynam kolejne życie. za tydzień :-)

*

Przyglądam się ludziom, aż chyba za bardzo. i robię diagnozy dla siebie, nie dla nich.

Kręci mnie obserwacja i wyciąganie wniosków. Które zatrzymuję dla siebie ale czasem się  podzielę, na przykład dziś, gdyż sporo wisiałam pod śliwą w łikend.

[zapisuję te wnioski głównie ku pamięci i żeby nie pakować się w różne duszne sytuacje]

Ja wiem, że z wiekiem, to się wszystko kumuluje ale są jednak ludzie, którym się nic i nikt nie podoba. ... Nikt i Nic dosłownie. Przykro słuchać a najlepiej nie słychać, tylko politować się. Kiedy się tacy porobili? życie niespełnione, książę na białym koniu nie dojechał? społeczeństwo nie doskoczyło, nikt się nie poznał na talencie???

tacy ludzie mnie wysysają, wytrącają oręż z dłoni, denerwują i w dodatku najczęściej też są monotematyczni. 

Zauważam też, że niekoniecznie tacy Oni skromni i wycofani,

 uważają, że tembr ich głosu brzmi najmądrzej. obojętnie czy pisanego czy wygłaszanego. że każdą pracę mają chujową i nie płacą im geniuszom odpowiednio...że każda praca jest nieodpowiednia. dla nich arystokratów intelektu z urodzenia. 

i Oni właśnie najczęściej  nigdy nie wypowiadają się dobrze o innych NIGDY, bo chyba by im jęzor odpadł. Nigdy się nie zachwycają światem.  przyswajają tylko to co podobne, odrzucają wszystko co odmienne.

ktoś kiedyś napisał? że taka odmienność kręci. pociąga, której samemu się nie umie. niemoje życie. dlatego gawiedź kręcą celebryci :-)

mnie nie kręcą 

nie znam ich.

ja uważam nadal,

że opłaca się wychodzić ze strefy komfortu, ja bym powiedziała, że rutyny, przyzwyczajeń i urojonego bezpieczeństwa.

Tylko zastanawiam się po co mi ta empatia?  przez którą nie mogę powiedzieć co na prawdę myślę. bo jak powiem, to się objawi matrona z lublina ze swoim bełkotem)):

I właśnie zazdroszczę takim co to robią vivisekcję i nic nie czują.

Dlatego przestałam być kompatybilna. to znaczy jeszcze nie przestałam, pracuję nad tym. i teraz zamiast łazić po polach, po ogrodzie, wisieć na hamaku,  to ja się spuszczam w tym poście...nie wiem po co.

Życie mamy jedno, krótkie i nie czas na zastanawianie się co autor miał na myśli. 

Czas na hamak i spacer z Ciri.

*Zdjęcia ze spaceru i ogrodu.

o Dziewczynie z ... wodogłowiem.

osoby o słabym systemie nerwowym i niskim progu tolerancji oraz za dobrze wychowane lub po prostu z kijem w dupie...uprasza się o nieczytanie. dużo kurwów będzie.

A ci co się odważą, niech sobie włączą utwór "Dziewczyna o perłowych włosach"🤣🤣🤣

Taaak, to był dzień pełen wrażeń.

i chyba dawno nie byłam tak przebodzcowana. tak sobie wmawiam, bo to teraz takie modne w pewnych kręgach : 

och, nie krzycz, nie mów tak głośno, bo ja taka przebodzcowana jestem, nie mogę jutro przyjść do roboty, bo ja taka przebodzcowana jestem, nie idę na ten koncert, bo będę przebodzcowana ...wczoraj mnie tak przebodzcowało, że dziś nic nie mogę, tylko cierpieć..

No to postanowiłam też BYĆ PRZBODZCOWANA.

nie zostałam wczoraj na tańce i hulanki pospektaklowe, bo taka byłam przebodzcowana...

Spektakl fajny i warto było ryzykować jadąc w deszczu Ale tak mnie przebodźcował... bo i kukły, i szczudła i tańce z ogniem i muza za głośno w dodatku fatalnie zmiksowana i sceny ciągnące się w rytm utworu muzycznego... i przekaz podprogowy i powtarzalność, bo widowiska plenerowe są powtarzalne i wchuj tego. aż nadto do schematu przebodźcownia pasującego.

A przecież, to było już na zakończenie dnia pełnego wrażeń, zwłaszcza jednego Wrażenia, które mnie wypełniło wszystkimi demonami i wrażeniami po kokardy, że więcej miejsca nie miałam.

Otóż to:

Dziewczynka robocop z wodogłowiem to ja 🙄

Naczelnik mi wczoraj machnął z zaskoczenia, to chujowe zdjęcie, na którym owszem motur się jedynie prezentuje dobrze.

[muszę schudnąć, jak nic, ale przecież nie urosnę, żeby mi się proporcje apropo,s wodogłowia zmieniły...kurewa pierwsza]

Kurtka specjalnie rozbudowana o wszelkie możliwe ochraniacze, także bary mam jak atletka, no i ciężka cholernie. i mi cycki plaszczy, bo widomo dopasować żadnej nie mogłam. Jak rozmiar S to się cycki nie mieściły, jak M to się nadal nie mieszczą ale pozostałe parametry już na styk (ochraniacze muszą być w odpowiednich miejscach). Podobnie ciężki jest beret na głowie, w dodatku za duży ale nie dałam się wkręcić w rozmiar S, przy którym owszem beret dopasowanie siedział ale ja wyglądam, takjakby jak chomik?😤

Nie, no po moim trupie. Żaden pan ze sklepu nie ośmielił się mieć uwag do mojego wyboru. taka jestem zołza asertywna. Wygląd ponad wszystko inne.

Do tego dojdą rozbudowane spodnie dżinsy czarne i buty w typie martensy. rękawiczki mam. I będzie już zupełnie odlotowo 🙈

a przecież ja nigdy nie chciałam być obcisłą Larą C.

[jprd na szczęście nikt ze znajomych mnie nie rozpozna].

Był bardzo gorący dzień i bezwietrzny, więc się wybraliśmy na popołudniowowieczorną przejażdżkę okolicznymi wsiami nad morze. No tym razem już nie panikowałam na zakrętach i nie waliłam Naczelnika w plecki. ... tak często. Zresztą cały czas gadaliśmy przez interkom. i gdy tylko się pojawiał na horyzoncie zakręt w Prawo, to już była panika i ściskanie Naczelnika kolanami, co zaowocowało napierdalawką tego lewego kolana. no skręt w lewo to jeszcze jakciemogę ale w prawo...jakiś dramat.

Przyzwyczaję się mam nadzieję....już się składam lepiej na tych zakrętach. Naczelnik tak mówi i może jednak kłamać, zna mnie i wie, że tylko czekam na pretekst, żeby się wymiksować. a wcześniej się muszę obrazić albo wystraszyć. także taką grę ze sobą prowadzimy. 

No to lecim tym tanim sentymentalizmem rodem z kiczowatych komedii romantycznych : 

że wiatr łopotał mi we włosach, Dosłownie, bo spływały mi malowniczo do pasa (wodogłowie nieco za duże, to mi przynajmniej twarzy nie ściska) i wyglądam, ekhm tajemniczo z włosem rozwianym za ciemną szybą imitującą okulary 😁

(nie szkodzi, że kiepsko widzę, przecież nie oto tu chooodzi.)

Przyjemna bryza owiewała głowę i resztę, gdyż kurtka nowoczesna przewiewna letnia jest(niechby tylko coś było nie kaman, kurewa 1400 złotych kosztowała). 

Niby widoki pienkne, bo zachodzące prawie słońce, Alee dla kogo piękne dla tego piękne, ja się JESZCZE NIE ROZGLĄDAM, jestem skoncentrowana na przyrządzie pokazującym prędkość, żeby napierdalać Naczelnika w plecy, że za szybko jedzie 😂😂😂

[taka zabawa. no skoro wychodzę ze swojej strefy komfortu, to niech coś z tego mam, prawda?]

Także bryza owszem ale, gdy prędkość się zwiększała, to już mi bardzo nieprzyjemnie huczało. ..a przecież wiatru nie było, to co się dzieje, gdy jest? Nie chcę wiedzieć. chyba globusa dostanę za każdym razem, gdy wiać będzie, żeby nie partycypować. 

O pani, to było dla mnie zdecydowanie za dużo tych działań na raz, bo i trzymanie, i skręcanie i kolanko i pilnowanie prędkościomierza, i rozglądanie się i wdychanie lata i pilnowanie, żeby się nie spierdolić. Kto by to ogarnął na trzeźwo?? pytamsie. 

Także chyba zignoruję przepisy ruchu drogowego i zacznę jeździć na wspomaganiu, tak jak na nartach. swego czasu i komu to przeszkadzało?

[no i zdecydowanie za dużo bodźców dźwiękowych. Naczelnik żałował, że się tym harleyem nie bujnęłam, jednocześnie chyba zapomniał, że mi opowiadał, iż on jednak bardziej telepie i huczy...czym mnie skutecznie zniechęcił]

 Jednak, gdy tak jadę z włosami do pasa, które łopocą na wietrze i opiętym tyłkiem w dżinsach oraz w tym berecie zasłaniającym twarz, to ...może ktoś się nabierze ;-))

* 

A dziś mamy taki samu ukrop, jak wczoraj tylko mniej słońca, to sobie kwiaty powsadzam w donice, gdyż jeszcze doszły...i zamierzam wisieć na hamaku a pod wieczór jedziemy nad morze w nadziei na taki sam spektakularny zachód słońca, jaki był wczoraj.

W polityce tyle się dzieje, że mnie zatkało i do niczego się nie odniosę natenczas.