przyglądać się sobie. i innym.

 i nagle okazało się, że nie tylko czytałam i czytam, uczestniczę w warsztatach ale i oglądam sporo psychologicznych filmów, prelekcji i innych wykwitów internetowych. Ciekawych. Interesujących. Bardzo mądrych i zaskakujących. [Jeśli chcę jednak więcej o sobie, dla siebie, ale i dla innych, na których mi zależy]. Mam też takie obserwacje, jak to ja, że przeszkadza mi sekciarstwo tych wykładających: Podobny sposób mówienia, czy pisania ostatnio, ton, tembr, choreografia i podkład muzyczny. wtedy zaczynam nieco tracić zaufanie a włącza mi się dystans [pewnie mam swoje powody]. Generalnie pracuję nad sobą, szukam i nadal stercze w miejscu, bo to długa żmudna i ciężka robota. która jednakowoż zawsze się opłaca: ach dlaczego każdy facet to gnój, bo mnie zostawia? ach ach nie mam przyjaciółek, z Kaśką wyszło podobnie jak z Baśką, one chyba zazdrosne są o mojego Zdzicha, wojskowego trepa?

Matkajadwiga dźwiga duży post w temacie.

 ps

"prawicowe szmatławce pięknie piszą o marszu narodowo-faszystowskim w polskiej stolycy. a prawicowe szmaty komentują: Niech żyje polska i polacy. I wzruszają się, gdy jakiś bliżej niezidentyfikowany bubek śpiewa z emfazą i chórem kościelnym w tle: tobie boże dziękujemy. Nazywając bubka, najlepszym śpiewakiem w kraju/pierwszy raz widzę człowieka na oczy/, może po kościołach i weselach śpiewa?? to go znają.

Prawicowe szmatławce wybaczają bąkiewiczowi, to przejęzyczenie słowackiwiczowskie, i podkreślają, że potrafią być jego dzielni chłopacy grzeczni, gdy trzeba, znaczy można im założyć kaganiec, nomen omen. obuchacha."

parafrazując klasyka.