kafka na tarasie.

Wczoraj filcowałam przed ekranem i złamałam igłę. 

pierwszy naszyjnik, kiece i zaczęłam torbę. ha. popadam w obsesje ale tak już mam. jak mnie wciągnie to definitywnie, do urzygu. dopóki nie przestanie. w tym momencie na płasko.

*

że też akurat te chujowe prognozy się sprawdzają co do joty. miało być ochłodzenie od poniedziałkowego wieczora i Było. 

 Zimno, jak cholera i lało, jak cholera cały wtorek i środę i zimno było też w czwartek, choć już nie lało i jakby "coś drgnęło w rajstopach... ciepłoty ;-))  Akuratże leje, to dobrze. tak właściwie lało równo, metodycznie z góry na dół. a chwasty rosną jak popierdolone...

mam nadzieję, że w łikend będzie można je wyrywać. te chwasty. 

i że płotu nie przerosną, bo dźwigają się z niebytu w oczach. kwitnie też jabłoń. i piękna poniemiecka reneta.

świat kwiatów i drzew od majówki ruszył z posad dopiero. konkretnie ruszył. choć noce bardzo zimne, i kto to widział, żeby przez kilka dni była Afryka a następnie w ciągu doby spadła napysk do 5 stopni nad ranem??? w placówce też zimno a tu od poniedziałku testy. rączęta przymarzną. 

Okoliczności stały się bardzo sprzyjające więc skończyłam "Welewetkę...oraz  "Ciemność. M.M, Perr, taki cykl historii o tym, co się stanie i jak to się stanie gdy nasza rzeczywistość diametralnie się zmieni...czyli cykl Apokalipsa. wybitny nie jest i nigdy nie będzie ale można dla odświeżenia :-) i stwierdzam, zupełnie poważnie, że dzięki Naczelnikowi jesteśmy przygotowani. na ekstremalne wydarzenia i warunki. serio. raczej przeżyjemy wybuchy słoneczne i walkę o byt. przynajmniej pierwsze 72 godziny :-))

Czytam pierwszy kryminał Yrsa Sigurðardóttir i jednocześnie "Odrzanie. Rokity.

Oglądam kolejne odcinki "Margo jest spłukana. 

i "Wichrowe wzgórza, w nowym wydaniu i ... nie wiem co o nich sądzić. ??? poza tym, że Hitkif nawet smaczny, żeby nie był nico odpychający. choć z urody to on w typie Timothee Szalameta. no kanon męskiej urody się zmienił, już nie szerokie szczęki mocno osadzone zarośnięte a takie pyszczki wydłużone, takie szczurze troszkę i takie oczęta smutne...

Oraz wczoraj zobaczyłam bardzo dobry film na HBO

"Boska Sarah Bernhardt" (tytuł oryg. Sarah Bernhardt, la divine) to francuski film biograficzny z 2024 roku w reżyserii Guillaume'a Nicloux, poświęcony legendarnej aktorce przełomu XIX i XX wieku. W rolę "pierwszej celebrytki świata" wcieliła się Sandrine Kiberlain, a film przedstawia jej artystyczne triumf.

kocham Sarę za miłość do Teatru i zwierząt.

Zaparłam się i każdego dnia ryje angielski, wiadomo, ale i hiszpański i włoski. budzę się z włoskim na ustach :-)

 każdego dnia wszystkie trzy przerabiam po kilka lekcji.... aż wylądowałam na pierwszym miejscu w rankingu 😂

**

potwierdzam, że o 20ej jeszcze jasno a o piątej już jasno. także od rana kawka na tarasie i przekonanie, że w łikend znów ciepło powróci. wyłączyłam grzanie w chałupie. wybieram się na spacer z Ciri i do fryzjera.

Welewetka o Kaszubach. i przynależności.

Ślązaki mają swoje "Kajś... Grzebałkowska popełniła "1945. wojna i pokój" i "Wojenka. O dzieciach, które dorosły bez ostrzeżenia" obie wzruszające. Natomiast KASZUBI doczekali się "Welewetki. Jak znikają Kaszuby." Stasi Budzisz. w wersji audio czyta Katarzyna Nowak. 

*

Mieszkam tu na terenie Kaszub, Słowińców od wielu dekad. Urodziłam się na terenach Ziem Odzyskanych(taaakie one odzyskane, że hej) Niemieckich. Dorastałam pośród Polaków, którzy zjechali ze wszystkich stron, autochtonów i Ukraińców, Łemków, oraz Żydów. przesiedleńców zza Buga. Dzieciństwo spędziłam w czyimś niemieckim domu. 

W naszym domu mieszkała pani Grabowska, Niemka, która do końca życia nie nauczyła się mówić po polsku, państwo Raczyńscy herbu Nałęcz :-)) zapewne. Ukraińska rodzina przesiedlona po akcji Wisła...i rodzina zza Buga. co to nie mogła się obejść bez kur i świń. w ogródku. (masakra).  

Potem, już Tu na Pomorzu najpierw mieszkałam w kamienicy, po pruskiej generalicji a teraz mieszkam w chałupie z XIX wieku, też po Niemcach, Słowińcach. Tutejszych mieszkańcach tych ziem, których wygnano, wysiedlono lub sami wyjechali przepędzeni polskim szowinizmem. i okrucieństwem. polacy potrafią być niezłymi chujkami. 

Jestem człowiekiem zrodzonym z mezaliansu, mazowiecko- lubelskiego. Tymczasowości. Chodzę w obcych butach. I mam ogromny dystans do polskości. zwłaszcza do Kongresówki, choć od dziecka byłam indoktrynowana i zalewana falą komunistycznego nacjonalizmu. oraz wpajano mi, że polska to jeden naród, reszta nie istnieje i się nie liczy. 

[rodzina babki Antoniny i dziadka Romana a więc od strony ojca przyjechała ze zniszczonej Warszawy, rodzina MatkiJadwigi czyli babka Zofia i dziadek Jan, przyjechała spod Puław]

Kiedy się tu sprowadziłam, zaczęłam studiować historię Pomorza pilnie i wnikliwie. a kiedy polityka naszego państwa poszła w kierunku hołubienia "Małych ojczyzn", 

Napisałam program swój autorski na Edukację Regionalną do szkoły. Wykładałam historię Pomorza, Słupska, Kaszubów i Słowińców. Legendy. Tradycje i wierzenia. tak wierzenia:-) obok katolicko ewangelickich. I komu to przeszkadzało?

Wcześniej pisałam pracę magisterską o Teatrze Muzycznym Macieja Prusa i zaczęłam te historię, jak na historyka przystało, od podstaw, przeglądając i czytając zapiski pierwszych powojennych osadników. osobistych historii powojennych...Tego co tu sie działo Dziki Zachód by się nie powstydził. Jestem zdania, że nigdy nie zrozumiesz miasta, krainy, narodu jeśli nie znasz jego historii. 

Ale czy ja jestem stąd? 

Nie jestem, to pewne. Całe moje życie jakbym nie była osadzona i bardzo mnie taka historia przejmuje i interesuje. Powojenne losy Powstańców warszawskich opisywałam w swojej pierwszej pracy magisterskiej. Spotykalam tych ludzi i robiłam z nimi wywiady. 

a więc Welewetka. Tej książki słucham z ogromnym wzruszeniem. Wiele wymienianych osób znam osobiście. ona jest bardzo potrzebna. 

Ogromnie ją Polecam. Krew z krwi, tradycja, genealogia, rodzina, nazwiska, obyczaje, zwyczaje obrzędy Kaszubów i gusła. Tragiczna historia, polityka, Napisana z uwagą i czułością.  Uwielbiam.

**

W poniedziałek bardzo późno się wywlekłam z chałupy, w zasadzie mi ten łikend majowy w kwestii wolnego czasu, to znów dupy nie urwał.

w poniedziałek już od rana dopadła mnie Praca koncepcyjna mi siadła na łeb i teraz przechodzę do najmniej fajnej części mojej roboty. Kiedy?, czy możecie?, czy artyści mają wolny termin....spinanie, dopinanie i w ogóle. dodatkowo okazało się, że tylko ten jeden termin jest możliwy. jak się okazało. a czas sobie zlatuje niesamowicie szybko. 

No i z rozpędu w poniedziałek ubrałam się za lekko, w efekcie zmarzłam...i we wtorek kichałam. więc ubrałam się nieco cieplej do robót wszelakich. a Naczelnik włączył znów grzanie w domu. na zewnątrz pada od wczoraj. Niech pada. Pożary szaleją w okolicy. straszne to, cały czas wyje syrena. za każdym razem w innej wsi, z której ściągają OSP. w poniedziałek wyła w kilka wsiach jednocześnie : Naczelnik jechał prosto z zakupów co koń wyskoczy, żeby gasić młodnik leśny...

Szykuje mi się tydzień z lekkimi przemeblowaniami. na przykład wtorek spędziłam w teatrze i na zakupach służbowych. zamiast w domu. za to dziś zalegam w domu. zaraz po placówce.

a moim umysłem zawładnęła Welewetka...

Majowe klimaty. czyli nasze królestwo pod chmurką.

 I po majówce...ale na szczęście maj pozostał :-)

i tak to wyglądało przez całą majówkę poniekąd...

a wczoraj w dzień Konstytucji, słońce grzało niemiłosiernie, My kończyliśmy ogar domostwa, i jednocześnie pokładaliśmy się na tarasie ale do pewnego momentu, mianowicie do godziny dwunastej, wtedy słońce zaczyna operować bezpośrednio na tarasie i nie da się wytrzymać tego goronca. Z gośćmi więc zasiedliśmy w cieniu pod śliwą. gdzie było chłodno i przyjemnie. Rozstawiliśmy duży niebieski stół, a na nim ciasta, i deskę serów, nadziewanych papryczek, winogron, pomidorków koktailowych, ogórków...

Duży słój z kranikiem z wodą cytrynowo, miętowo miodową z lodem. i tak sobie gadaliśmy o sobie, o planach i o znajomych. o rzeczach przyjemnych i nieprzyjemnych. 

Ciri się narzucała z pieszczotami a koty kręciły w bezpiecznym oddaleniu albo spały na łóżku w sypialni. 

Gdy nadchodzi lato, dom zwiększa powierzchne mieszkalną, zyskujemy nowy pokój letni, bo żyjemy głownie na tarasie. no chyba, że mamy do czynienia z takim latem jak rok temu

 :-( żeby rozbić bezpośrednie operowanie słoneczne, na łóżko, zawiesiłam różowy len...cieniutki. ale muszę zamienić na biały. 

i tak z dnia na dzień niemalże wybuchnęło też kwiecie

martwię się o czereśnie i wiśnie, bo te przymrozki były a drzewa w pełni kwitnięcia

Wracając do tarasu, zazwyczaj wisi też mandala na krzaku jaśminu ale to po zakwitnięciu jaśminowych kwiatków, ją wieszamy.

w zeszłym roku

Z rzeczy świąteczno-imprezowych, ostatnio, to we Wrocku wzruszyło mnie, jak zwykle granie Hendrixa, ostatnie kadry z uniesionymi gitarami no ciary na dupie.

Gitarowy Rekord Świata to już we Wrocławiu tradycyjne święto muzyki i dobrej zabawy. W piątek 1 maja w Rynku po raz 24. w historii gitarzyści z całej Polski (i nie tylko) podjęli próbę pobicia rekordu w jednoczesnym graniu utworu „Hey Joe” Hendrixa.

(normalnie nauczę się grać ten jeden kawałek i pojedziemy za rok :-)

 Oraz niezwykle usatysfakcjonowała Unia z przepisami dotyczącymi ochrony praw zwierząt, no i nareszcie w kraju tutejszym porządek z tą bandą wieśniaków i okrutników zrobi Unia. Tylko martwię się o egzekwowanie tych praw. 

Jednak najprzyjemniej jest na tarasie wieczorem, po zachodzie słońca i nocą.

Słoik prawie pusty, deska serów zjedzona, napitki wypite, rozmowy niedokończone...nigdy nie ma dość czasu.

W nocy pokropiło, jakiś taki przelotny przeleciał, szybko schowaliśmy drewniany stół spod śliwy...niestety za krótko i za mało, i dziś znów trzeba lać z węża.

ale łikend mieliśmy piękny. 

za to mela się dziś nie spisała, spać poszłam za późno bo w okolicach 24ej, padłam owszem ale nie pospalam za długo. zaraz w gaciach podleję przeddomie, zaolejuję drewniany blat na tarasie i pójdę z Ciri na spacer. od jutra ma się znów ochłodzić.

LATO wybuchnęło na wiosnę.

Nareszcie...

i aż mnie zatkało wczoraj na plaży, bo lekką rączką w słońcu trzy dychy, jak nic.  

Plaża w Rowach jest spora i do tej pory była pusta... tymczasem objawili się ludzie opalający i pływający w zimnym Bałtyku. Zimą cały ten piach pod górkę i z górki, potem w kierunku morza. był pokryty lodem, Naczelnik ledwo wlazł czepiając się płota a potem malowniczo zjechał na dupie w woderach, prosto do morza.

We wsi odbywał się przełożony lany poniedziałek, dzieciarnia biegła na golasa taplając się w kurtynach wodnych i basenach. Sąsiady grillowały. motury jeździły, za głośno, w tym My. Ogólnie radocha. ale na moim tarasie cisza. grilla po zapachach czułam. że znów się mogłam zdrzemnąć w słońcu. 

 dyndały mi radośnie duże całkiem kolorowe kolczyki filcowane. podczas jazdy z otwartymi oknami w aucie a na motur musiałam je zdjąć. 

Sezon na rybę został otwarty ale nie w Ustce tylko zupełnie gdzie indziej.

niestety mięcho :-(z ziemniakami :-) przepysznymi, jak z parownika.

a chałupa już prawie przygotowana na przybycie gości. ja znów leję z węża wodę w kwiatki. łażąc w piżamie po ogrodzie, uch jak ja to lubię :-) dopinamy zadania. pomiędzy odpoczynkiem, polegiwaniem na tarasie i na kanapie.

*

W uchu skończyłam już "Klątwę a szkoda. nie zaczynam albo przerywam lektury smutne, poważne, męczące. chcę być tu teraz zadowolona. radosna. optymistyczna.

Popatrzyliśmy sobie na Szkocję. razem ze Stevem Marshem tym razem wyprawa na Północ i promem na wyspy. a dopiero co wróciliśmy z nimi z Nowej Zelandii. oraz z rejsu transatlantykiem. 

No i nasza ulubiona para fińczyków z psem też wrzuciła nowy film. Juho Karhu i dr Sohvi, a kanał to Alluring Arctic

 Juho zajmuje się żeglarstwem i filmowaniem, a Sohvi, która jest pracownikiem naukowym (postdoctoral researcher) w Arktycznym Centrum Uniwersytetu Lapońskiego, dołącza do niego w podróżach, łącząc pasję do outdooru z pracą.

Fajne życie prowadzą obie pary. 

chyba bym w tym kierunku dryfowała w swoim życiu... coraz bardziej mnie pcha. i pcha. 

a conwersy oryginalne moje z lat 90 tych w bardzo dobrym stanie... jak zobaczyłam po ile chodzą, na Vintage stronach, to się chyba postaram odkopać, w archiwum teatralnym  te które tam pozostały :-))

o majówce. ULOT owej głównie.

 

Ja bym w tę rzekomo słoneczną a nawet upalną majówkę, na przykład przykucnęła w piasku, w tych wydmowych szuwarach. z klasyczną papierową książką. oczywiście na pustej plaży. i kubkiem kawy z termosu. och. Aleczy tak się stanie? kto wie. Na razie tarasowa ta majówka.

*

naj sampierw chcę znów godbelsju Aśka, bo ten Gorzki, to był po prostu Najlepszy. Ludzie, jak ja się ubawiłam. a nawet prawie nie straciłam życia, powodując wypadek samochodowy. Smutno mi, że to koniec, choć obiecujący, co mnie pociesza i daje nadzieję...na potem. z rozpędu czytam "Klątwę. która totalnie w typie moich ulubionych bajek dla dorosłych czyli fikszyn, czary mary, magia, smoki, kruki i kury z diabłami. w spektrum Sapkowskiego. w typie Madsa Voortena. nooo jest zabawa. 

*

[pisane w piątek skoroświt, po zaledwie 5 godzinach snu]

Filcowałam w czwartek biżu i zrobiłam kolczyki oraz zaczęłam korale. wyrywam czas na to filcowanie. bo mnie odpręża. 

no i 

Gapa ze mnie, już następnego wieczoru czyli w czwartek, nie wzięłam melatoniny, ale udaję, że eksperymentuję🫣  i okazało się, że jednak error ze spaniem. Nie mam wyjścia, muszę brać ogni giorno. Zaczęłam naukę włoskiego :-) i tu jestem świeżak. całkowity. Rację ma każdy, kto pisze, że na duo ilość powtórzeń jest zabójcza, można skisnąć. ...z nudy, gdy się ćwiczy każdego dnia. no trudno. teraz już każdego dnia trzy języki albo choć dwa. a trzeci z doskoku [w zasadzie, gdy się zna hiszpański, to włoski wchodzi jak dobre wino]

[A po co mi włoski, to nie wiem, chyba się w snach proroczych snuje tęsknota za Rzymem. za kawą w Rzymie: un caffe, per favore.]

 Ja bym w tę rzekomo słoneczną a nawet upalną majówkę, na przykład przykucnęła w piasku, w tych wydmowych szuwarach. z klasyczną papierową książką. oczywiście na pustej plaży. i kubkiem kawy z termosu.  w planach motur...wyjazd nad morze...długi spacer z Ciri.

No i w planach było też dokańczanie ogaru ogrodu, tarasu i przygotowanie domu na przyjęcie gości jutrzejszych. 

Piąteczek pierwszomajowy:

 Naczelnik porządkuje garaż, doprowadza samochód do błysku szczoteczką do zębów. Ja Pilnuję, żeby proporce były niezachwiane: i ogar i odsap. i celebrowanie chwili 

II dolce far niente.

Nastąpiło więc wczoraj : Uroczyste Letnie Otwarcie Tarasu, czyli wywlekłam parownicę, wyczyściłam łóżko i fotele, oraz deski tarasowe. parapety. Wyniosłam materace na łóżko i kapy oraz dywan. Słońce i niedospanie mnie skosiło, a kiedy zaczęłam się przewracać, to sobie ucięłam bardzo przyjemne spanko na tarasie w słońcu. na wygodnym łóżku. Taka cudowna sielanka : pranie dyndało na sznurach, Naczelnik robił swoje, koty spały obok, pies się dotleniał towarzysząc swemu panu, No nareszcie :-)

Wieczorem jeszcze zajęłam się parowaniem kabiny prysznicowej, no i stwierdzam, że parownica to najlepiej wydany piniondz. na świecie. 

a kiedy poszliśmy pod prysznice, w wanny zmywając trud i pył bitewny, to z kubkiem herbaty, czy kieliszkiem wina, zasiedliśmy sobie z maseczką na twarzy przed ekranem i zobaczyliśmy CUDOWNY film na Netflix 

i po zażyciu meli padłam snem sprawiedliwym.

Dziś od rana leje w grządki, bo susza okropna. 

cdn...

o tymże melatonina wymiata.

No zakupiłam te melatoninę 3mg, najniższą dawkowo i dziś spałam ponad siedem godzin, i nawet miałam sen ale jakiś chujowy. w każdym razie pamiętam, że prawy cycek mi jakoś oklapł i normalnie bym się obudziła z przerażeniem. ... a tymczasem nie, tymczasem dospałam i teraz brakuje mi czasu na pisanie srana. Wszystko ma swoje konsekwencje.

Zapomniałam napisać, że zaginioną słuchawkę znalazł sąsiad, gdy na niej usiadł w moim aucie obok kierowcy. także jest. oraz nie napisałam, że pojechaliśmy moim autem do Ustki, bo te małe pizdy co to nam tupią pod dachem i z pewnością już doprowadziły poddasze do ruiny, czyli ...kuny domowe poprzegryzały Naczelnikowemu ałtu kable. 

Obogowie 😤 tuż po remoncie generalnym. za grube pinionżki. Naczelnik zniósł to dzielnie. nie pałał rządzą mordu na stworzeniach boskich. za to sąsiad ma przejebane i to mocno. za historie, którymi nas raczył przy jedzeniu. chujek.

Dzień miałam wczorajszy dziwny, organizacyjnie, że między placówką a teatrem jeszcze zaparkowałam w domu i się trochę przespałam. 

W teatrze głównie filcuję sobie i wymyślam. obok była sobie praktyka jogi z medytacją. ja dobieram kolory, za ścianą grał chłopak pięknie na pianinie a ja w rytm uderzałam igłą...

Zdjęcie z partyzanta. czarna kieca jeszcze nie skończona. jeszcze muszę bardziej filcowanie wbić i dwa ptakokwiaty dorobić. na długich łodygach. na niej szeroka koszula lniana granatowa, czarny płaszczyk i buty pudełkowe..

 Apropo,s buty, wczoraj ubrałam takie smukłe zapinane na małym słupku i jak się w szkole poślizgnęłam, to się okazało, że w prawym obcasie nie ma fleka...no to koleżanka się zlitowała, gdy zobaczyła, że lekcję prowadzę w jednym bucie i drugiej skarpetce, i dała mi swoje dużo za duże klapki czarne. szurałam nimi potem nieśmiało i po schodach wejść nie mogłam do sekretariatu. taki to przygody.

Juhu, jutro wolne :-) jutro majówka, oraz podobno ma być o wiele cieplej. hmmm

ps

tak się szczerze ubawiłam słuchaniem "Spadku..., no żadne kremy plastry mi za chwilę nie pomogą. Na zmarszczki mimiczne.

I na koniec podziczona wiosennym słońcem  Lucynka

wspaniałego świętowania.

o chrupkim placku.

 Wegański Placek ziemniaczany z grzybowym gulaszem a do tego sałatki, ja

Placek ziemniaczany z chrupiącymi brzegami, podany z kwaśną roślinną śmietaną i gruzińskim gulaszem czaszuszuli grzybów, pomidorów i papryki; do tego trzy wegańskie surówki (410 g)

chaczapuri, jak poprzednio z sadzonym jajkiem, ola

Słynny podłużny placek; sery typu twarogowego i sulguni; jajko z płynnym żółtkiem; masło; domowy sos typu salsa 

fisz end czips z bajerami, naczelnik

Klasyczne fish & chips: chrupiący filet z dorsza w lekkiej piwnej tempurze; frytki z ćwiartek ziemniaków, puree z groszku, domowy sos tatarski, sałatka ze świeżych warzyw z sosem

oraz pasta z krewetkami i wybornym sosem, serem parmezan, chili, i pietruszką, sąsiad

do tego dzbanek domowego czerwonego półwytrawnego i dzbanek lemoniady. uff. 

no więc wrzucam jak leci te zdjęcia bez obróbki

a tu ze strony Meduzy gruzińskie placki, pizzy

Owszem udało się wyskoczyć wczoraj do Meduzy i na spacerek nad morzem. z sąsiadami i Ciri. i było smacznie i rześko. pizgało zimnem jak diabli. a ja w ubranku prosto z placówki. 

Musiałam się przewietrzyć i napić. bo w placówce coraz lepiej...uczeń mnie nazwał per krowa. 

w sensie w odpowiedzi na pytanie, jak mam na nazwisko. co i tak nie jest jakimś najgorszym nazwaniem. bo niektóre obrywają per nienormalna, popierdolona...stara, gupia...

No ale oni mają papiery i co im zrobisz??  czekam na przybycie tych wybitnych jednostek, chronionych prawem i rodzicem oraz systemem, do pracy. Czekam na miny ich szefów 😂

a wcześniej  odurniałych rodzicieli🙈  

No nic, jeszcze dwa miechy i koniec tej upokarzającej sielanki. i nudów. 

o zachodach słońca na wiosnę.

foto naczelnikowe , trochę nieostre ale za to kiczowate.

Naczelnik po nocach znów się nad morzem szwendał. i takie zachody słońca mi przesyłał. podczas gdy ja jeszcze zrażona zimnem mitrężyłam czas na kanapie...przy pierwszych dwóch odcinkach Margo co to nie ma kasy czyli jest spłukana. i podoba mi się. 

Potem się zakręciłam i nałożywszy dwa plastry na noc poszłam spać wcześniej i bez tabletki. no i nie wyspałam się jednak. ośmu godzin nie dałam rady, zaledwie sześć. ale za to w kwestii plastrów rano patrzę, nie ma zmarszczek, no cuda panie cuda. 

zamawiam te plastry. muszę do fry się zarejestrować ale to już w maju i przeciągnęłam cały kwiecień bez wizyty, odświeżając kolor samemu, tonerem vege. ha. kilka stów w kieszeni akurat na plastry)))

Taki był ten poniedziałek dziwny trochę. pełen myśli depresyjnych. i niewyspania. co skutkowało zmęczeniem wczesnym popołudniem i niechciejstwem w pracy. wymyśliłam kolejną rzecz w kwestii filcowania. i w zasadzie nic więcej nie zrobiłam. 

kuleżanka kazała łykać melatoninę. dziś zakupię. mam chwilę między lekcjami a radą, żeby wyskoczyć w miasto. muszę coś zjeść ciepłego. albo maka. albo zupę chińską wezmę ze sobą.  

zabieram do placówki tableta, bo dziś ta rada i jakieś pierdolenia nudne o egzaminach. czyli na spacer nad morze poszlajać się i zjeść dobrą kolację, nie pojedziemy po południu...

Wylazłam z kawą na taras i zaraz uciekłam, minus jeden ludzie, minus jeden kurewaaaa

ps

okulary się znalazły a słuchawka nie.

ps

już jakiś czas temu uszykowałam post o Naczelniku z racji jego urodzin baranowych, tylko muszę poczekać na lukę:-) czasową.

o ogólnym przygnębieniu. i o heretykach.

To jest miejsce, gdzie nie muszę myśleć o niczym. Zwłaszcza przykrym, małym, płaskim i nieprzyjemnym. nie muszę też nic robić, tylko siedzieć się i gapić się, i słuchać szumu fal. lubię być sama. 

[wychodzi mi, że najwyższym szczęściem dziś jest dobre zdrowie. i dobre geny.]

*

Wczoraj był w miarę stabilny pogodowo nawet słoneczny ale jeszcze zimny. nie musiałam lać wody z węża, bo w nocy przeszła solidna ulewa. Odpoczywałam głównie. kiedyś trzeba. Doczytałam "Markiza. nie włączałam ani "Kawy na ławę... ani "Loży, za to na tableciku ciekawy choć nie powalający "Heretic. 

W "Hereticu" Scott Beck i Bryan Woods – najlepiej znani jako scenarzyści "Cichego miejsca" – wykorzystują pewien dualizm jako punkt wyjścia do refleksji nad sensem wiary i jej miejscem we współczesnym świecie. mianowicie, są dwie możliwości: obserwuje nas wszechpotężny i żądny uwielbienia byt, który zna najbardziej wstydliwe sekrety każdego z nas, a swoje niezadowolenie wyraża za pomocą plag i kataklizmów. Albo jesteśmy nic nieznaczącym zbiorem atomów na wirującej w kosmosie skale. W obu przypadkach nasza egzystencja jawi się jako coś przerażającego. 

No sami se zobaczcie. recenzji nie będzie. ale pełna zgoda, że obie sytuacje Przerażające. zarówno te różne byty nazywane od tysiącleci imionami różnych bogów, mielące te same historie, mające nas podporządkować i kontrolować... albo przypadek, i pośmiertelna pustka 😮

ale za to wszystkie surowe prawa boskie oraz karmy i męki piekielne można sobie w buty wsadzić. 

Jak to zmienia perspektywę, prawda? 

Może czas już na te zmianę, i wzięcie pełnej odpowiedzialności. 

może wtedy, jako ludzkość przestaniemy się skupiać na dopierdoleniu wrogom po śmierci, i modłom, żeby sąsiada szlag trafił, Tylko na tym, jaki świat, jaką planetę zostawimy dla przyszłych pokoleń ile organizmów żywych i gatunków, znikających każdego dnia. ..

Poświęciłam też sporo czasu na Duolingo angielskiemu i hiszpańskiemu. na koniec jeden ocinek Yellowstone, więcej nie daje rady, dla mnie uniwersum dzikiego Zachodu, kowbojów i indian jest zazbyt wyczerpujące emocjonalnie.

*

Dziś inny niż zwykle. Od rana tarczyca i kolejka do usg. Czekałam na te wizytę z funduszu  ponad rok!!! 

Niesnaski w kolejce omijam bardzo zabawnym Gorzkim w uchu "Spadek po mojemu [dzięki Aśka]] poprawia mi nastrój każdym akapitem. wylewam pół kubka kawy na szczęście na podłogę a nie na sympatyczną panią siedzącą obok. sprzątam. czekam. godzinna obsuwa.  

Wracam do chałupy i zasiadam do śniadania: grzanki z pastą jajeczną. następnie do papierów. i następnie spacer z Ciri i wyjazd do Teatru. 

Ach, i żeby nie być dziadersem dowiedziałam się o co chodzi z tą akcją influencerską w celu pomocy dzieciom chorym na raka. i myślę, że to jest piękne ale strasznie mnie wkurwia, strasznie mnie wkurwia powtórzę, że stan państwa tutejszego zmusza ludzi do ratowania swoich i cudzych dzieci ... poprzez żebranie, ciągłe żebranie. kiedy to się skończy. kiedy skoczą się kolejki do lekarzy? i podejście do bezpłatnej obsługi zdrowia??

Narodzie, kiedy zdrowie i życie stanie się najważniejsze?

ps

zła jestem, od rana u mnie never endingstory, czyli szukam jednej słuchawki i okularów do czytania...🙈

                                                                                                                                                       

o portowych zajawkach i barkach językowych.

już pisałam, że porty mnie kręcą a zwłaszcza portowe urządzenia.

*

i jakoś tak się mi nawiązało, jak to po przeczytaniu komentarzy, że na szczęście niektóre wsie muszą zostać, jak było, nienaruszone, na szczęście uczyniono z nich skanseny, na szczęście przeciw wieśniakom i chujowym miastowym chcącym burzyć, wycinać, parcelować ... 

 U naszych przyjaciół mieszkających w klasycznej wsi owalnicy, dom z tarasem patrzy na pole i las. nie mają jeszcze płotu. a w zeszłym roku grasowała wataha wilków... która wywlekała gospodarzom owce. narażony jest ich niewidomy pies. Natomiast ogromny budynek bramny odcina ich od hałasów ze wsi. a wieś jest skansenem więc sporo imprez mieszczuchy urządzają, bo połowę zagród stanowi muzeum. (na szczęście).

Zazdroszczę im tego domu i obejścia i nie zazdroszczę jednocześnie :-) wiem ile roboty wymaga to wszystko, choćby utrzymanie trawnika (choć jestem zajadłą przeciwniczką koszenia i kosiarek, kurrewa żeby je chuj strzelił, a ich czas się zbliża)...a tu remontu początek i końca nie widać. ech. ale miejsce piękne. i dom piękny szachulcowy. ogromny. dwupiętrowy, w zasadzie cała zagroda. ośmiopokojowy na razie, plus wielka sień, kuchnia, łazienka. ogromny taras. obory. dobrze, że budynku bramnego utrzymywać nie muszą. ale tam to dopiero loft byłby cudowny.

No niektórym to się darzy. :-)

i dostają w spadku domy, pałace. Tyle szczęścia na raz, że nie wiedzą, co z nim zrobić. 

bluszcz ścięty leżał sobie na środku podwórka na podjeździe dla aut.

Naczelnikowi nie przeszkadza byle wiaterek. 

podróżuje motorem po okolicy, wyprawia się nad morze, do znajomych we wsiach okolicznych. Już za chwilę będę jeździła razem z nim. jak się tylko cieplej zrobi. 

Sobota była absolutną porażką. 

Mieliło mnie do spodu. niczego konkretnego robić nie mogłam dobrze. jedynie dobrze mi wyszła kąpiel magnezowa i maseczka na noc. 

Namówiłam wprawdzie sąsiada, żeby mi szafkę przeszkloną przytargał, gdyż szukam rozwiązań dodatkowych dla moich książek. dlatego prawie zakupiłam szafkę na kieliszki. Naczelnik wrócił ze strażackich imprez i stanowczo powiedział : nie podoba mi się. i szafkę dziś zapewne odniesie.

No nic poszukiwania będą trwały nadal. a książki wylądują na jego pianinku, bezużytecznym. 

Zobaczyłam po raz niewiemktóry "Gdzie jesteś Bernadett? i wzruszył mnie dokładnie tak samo, jak za pierwszym razem.

*

Zajrzałam do niejakiej Gosi ze Szkocji, kilka osób do niej zagląda i To przeczytałam...ostatnio ją cytuje. I powiem Wam, że oczekuję odpowiedzi na zupełnie serio zadane pytanie : czy ona tak na poważnie, czy beka? znaczy się stylizuje? 

nie, no ona fajna jest ale

No jednak nic z tego nie będzie, nie mogie, słuchać mowy polskiej niechlujnej z cyku : w S(Ł)upsku, supski, supskiem, chodzeM, robieM... fatalny akcent, jakieś zakrzyki...i takie różne podobne wykroczenia językowe. Już kurwy i chuje są dla mnie autentyczne bardziej. gdy emocjonalne i zwłaszcza poprawie wymawiane. Rozumiem konwencje, że bez blichtru :-) ale dla mnie za swojska ciona (choć niewątpliwie wygląda na sympatyczną), Za dużo wokół takich ludzi tutejszych, żebym się jeszcze prawdą czasu i ekranu miała dopieszczać. Że do rozpaczy mnie niechlujstwo językowe doprowadza, to sobie nie zafunduje dodatkowo. Ale wszystko inne okey, zapewne. Autentyzm (za)daleko posunięty. Nie, no musi być okey skoro ponad 400 subskrybentów, nie? ale ja to już taka jestem purystka językowa, analogowa do szpiku. są dla mnie bariery nie do przeskoczenia. 

Naczelnik ogląda swojaków Ślązaków kanały o detektorystach. i oni tak źle mówią i takie gupoty, zwłaszcza demaskujące luki we wiedzy, że się za nich wstydzę normalnie...i też nie mogę uczestniczyć. wystarczy, że czasem dobiegają do mnie odgłosy w kuchni... 

także Trudno. 

* w temacie celowa jest zamiana liter, że o barkach językowych zamiast brakach językowych. Już tłumaczę, otóż zlepiłam sprytnie dwa tematy, portowy i językowy.

także żadna przypadkowa literówka.