Los Muchachos. czyli wjazd na Rysy ponad chmurami.

 NA DACHU ŚWIATA. przynajmniej dla mnie. 

ZDJECIA NA WINIECIE I WSZYSTKIE TU ZAMIESZCZONE ROBIŁAM JA I NACZELNIK.

Będą zdjęcia głównie. bo co tu pisać. Piękno samo w sobie się broni. a opisy często bywają kiczowate. po prostu Zaglądaliśmy z zewnątrz do Caldery w której już byliśmy wewnątrz. i wędrowaliśmy ponad chmurami...

Nie opisałam tego wjazdu wcześniej, bo wymagany był osobny post, żeby wrzucić jak najwięcej zdjęć. Otóż zebraliśmy się w piątek po pysznym śniadaniu, wysoko w góry i było jeszcze bardziej niesamowicie, niż w przypadku curwas peligrosas, bo owszem i curwas peligrosas i wysokość prawie 2500 npm. 

Także łał. panowie i panie. 

Opisałam już drugą połowę tego dnia i wrażeń, podczas karnawału w stolicy: Proxima Parda w Santa Cruz De La Palma. a teraz pierwsza połowa czyli wjazd na ichne Rysy. i zjazd. oba curwas peligrosas, że japierdolę. momentami było grubo.

Na szczytach caldery znajdują się obserwatoria astronomiczne, obfitują, bo jest brak zanieczyszczenia światłem 

więc niebo przepiękne, pełne gwiazd wiszących nisko...można "spać w takich miejscach i nocą się gapić.

poniżej ułożenie tych ośmiokątów lustrzanych odbija obraz nieba ale i ziemi

Oczywiście udało się zajrzeć do caldery ale nie udało się czegokolwiek zobaczyć. Chmury piętrzyły się, jak fale Oceanu Atlantyckiego. piękne to było, choć wiało nieprzyzwoicie. i bałam się, że nas spizga z tego murku,  co go widać za mną (i w zbliżeniu na winiecie).

wysokość szczytu prawie, jak nasz Rysy prawda? i podobno po słowackiej stronie można też prawie autem wjechać...osobiście nie wiem, właziłam jakbókprzykazał po naszej.

widzimy z tej wysokości wszystkie wyspy pozostałe, choć na wprost głownie Teneryfę. chyba.

okropne ujęcie bez nużek...no ale chmury i perspektywa były ważniejsze:-)

Jak sie wjechało, to trzeba było zjechać. no zjazd był równie atrakcyjny, z wieloma zatrzymaniami po drodze aż do samego Santa Cruz De La Palma na karnawał :-)

**

To już ostatni, zapomniany przeze mnie post z wyprawy kanaryjskiej, na drugą wyspę: La Palme. wrzucam więc po prawej stornie bloga, wszystkie w kolejności adekwatnej do kolejności zdarzeń, nie czasu pisania. czym rozpoczynam i dokańczam zapis wypraw zeszłorocznych. a było ich siedem. a państw sześć. 

Curvas peligrosas.

 

Najpierw poglądowo. Z letkim dydaktycznym smrodkiem. My mieszkamy po prawej stronie prawie na samym końcu wyspy.  W tej zacienionej części. Całą wyspę wypełnia pasmo wulkanów. Środkiem.  Największą kalderę stanowi jej serce i byliśmy tam w środku najdalej gdzie można dojechać autem. Ale najpierw przebijaliśmy się na drugą stronę wyspy przez wulkaniczne góry.  

I takie widoki podczas wjazdu. Przede wszystkim kaldera tego dziada, który wybuchł w 2021. Rym razem od góry. Widać że nie ma traw tylko czarna wulkaniczna ziemia. Tak jest po całej naszej stronie wyspy. Zero trawy.

Potem zjazd na drugą stronę wyspy w kierunku Santa Cruz bardzo wietrzną stronę. Jak się okazało. I nagle pojawiły się też chmury. Widoki z góry na S/C de La Palma.

Te punktu widokowego, to miradory są oznaczone na całej wyspie.

I znów przebijanie się na naszą stronę inną trasą. Widoki pomimo niskiego pułapu chmur piękne. Zjechaliśmy do El Paso na obiad. Naczelnik coś ma pecha z daniami nieco egzotycznymi. Po pierwsze objętość tych dań nas powaliła. 

bifor

After. 

Chyba pierwszy raz w życiu Naczelnik  nie zjadł.

Śmialiśmy się gdy kelner przynosił dania po kolei a najbardziej przy tej szalonej babce Naczelnika Papas locas. Ale najgłośniej śmiał się kelner przy przyjmowaniu zamówienie a potem pozostała obsługa a my nie skumaliśmy o co kaman.

Zwiedzaliśmy też fajne muzeum przyrodnicze. A najbardziej zainteresowała nas ta makieta.

Pierwsze zdjęcie to jest Caldera de Taburiente.  Tu wjeżdżaliśmy do środka wulkanu.

Po pierwsze widać te ogromną Calderę. A na niej czerwonymi punkcikami 

 i nazwami są oznaczone wszystkie wulkany i miejscowości. 

Na ostatnim zdjęciu widać ogromny lewy zaciek, to Wulcan Tajogaitte. który wywalił w 2021.

No i na Dolnym zdjęciu  nasz hotel na dole po prawej poznajemy po basenach.

I roślinność została doskonale opisana w środku i na zewnątrz.

Szyszunia z sosny Kanaryjskiej. Zamierzam przywieść.

I już nic więcej nie dam rady dziś napisać. Znaczy ostatniego punktu czyli wspinania się w kalderze po curwas peligrosas. To Jutro.

*

A dziś cały dzień na oceanie spędziliśmy. I pływaliśmy z grindwalami i delfinami. Było zachwycająco. Opiszę potem. Filmy na fb.

A na koniec dnia zamiast zachodu słońca pędziliśmy, żeby zobaczyć wyspy,  bo było dobre światło.

To od góry la Gomera i el Hierro. 

A poniżej el Teide czyli Teneryfa. Która gdy jebnie, to zobaczymy. i oczywiście odczujemy skutki...

Na ostatnim 

obie widać.