Obserwacja.

 

 Kiedy się spinam?, kiedy zapięłam na maxa?, co mnie wyprowadza z równowagi?, kiedy mi ręce opadły?, jakie traumy przełaziłam ostatnio?, czy dopadł mnie stres długotrwały?, kiedy wszystko mnie zaczęło boleć, nie tylko plecy i kiedy całe plecy a nie tylko góra zwyczajowo spięta, jak u wielu ??? to są poważne i TRUDNE w chuj pytania. Niepostrzeżenie człowiek się doprowadza do stanu w jakim nigdy by być nie chciał. Każdego dnia na plecach dźwigam wór z kamieniami. Ból cały czas  promieniuje do pleców, do tyłka do łopatki i bardzo bolą stawy. spięta przepona, brzuch, nawet nogi i ręce...

Wieloletnie traumy, zaniedbania, odkładania, trudne tematy, rozczarowania, (stres odkłada się pomału)za to nieprzestaje), Aż tu nagle jak nie pierdolnie. I nie, nie pomaga aktywność fizyczna, picie wina, jedzenie lodów, wyjazdy na wakacje,  nie można tego ani wykrzyczeć, ani wypierdzieć. Trzeba się zatrzymać i przepracować całe zalegające pokłady. Nie ma wyjścia.  Można też oszukiwać samą siebie, brać tabletki przeciwbólowe i udawać, że nic się nie dzieje. ..

Bo to takie tutejsze, polskie, bogonarodowe i katolickie, taka cierpiętnicza postawa, takie ukrzyżowanko dnia każdego. Jestem kobietą i muszę cierpieć. Muszę być napierdalana przez męża, robiona w chuja przez szefa i ignorowana prze dzieciaki, muszę rodzić uszkodzone płody, muszę być uległa wobec męskiego szowinizmu i "facetów" w sukienkach i muszę SAMA WSZYSTKO ogarnąć w domu. Otóż NIE. Nie ma mojej zgody.