o Przedsionku wakacji.

Sobota jeszcze była offline.

dlatego udało nam się skończyć pierwszy sezon "Sióstr na zabój. fantastico. 

i trzeba było zostawić i napawać się tym pięknym zakończeniem. ale mi się czereśni rwać nie chciało. i zaczęliśmy sezon drugi i się kurwa rozpętało... piekło i szatani :-)

nooo powiem wam, że nie można się oderwać za cholerę. czego też doświadczyliśmy w niedzielę. muza świetna. napięcie rośnie. 

Zrobiłam małosolne i już dziś zamierzam jeść :-) 

apropo,s mało zjadłam, ogólnie mnie z jedzenia wysadziło. nobo skoro mdli, to wiadomo. 

(w ciągu 2 tygodni 4 kilogramy, plan zakłada do wyjazdu minimum 8kg a wszystko idzie zgodnie z planem)

"Imię róży" w papierze a nawet uchu, tak, zdecydowanie Tak, niemniej film zdecydowanie bardziej Tak :-) Tak. może tytułem pierwszeństwa? a nie, po prostu był Znakomity. pod każdym względem, no i nie będąc dziadersem nie uważam, że literatura jest zawsze wyższa od obrazu. bo to gówno prawda. 

Tak się żachnęłam, że Literaturę trzeba czytać. i szkoda mojego życia na chłam. choć po prawdzie robię wszystko  a nawet więcej, żeby gonić, gonić i żeby litery przez większą część dnia ganiały po mojej głowie. wyobrażam sobie i wchłaniam wszystko, wiedzę, krajobrazy, mądrości ludowe, okropieństwa wojenne, mordy rytualne i zwyczajne mordy, płaczę ze śmiechu, wyjaśniam sobie siebie, zabawiam w psychologa a chciałabym się też delektować częściej : finezją i poezją. i tak zrobię.

Och, staram się unikać.

na przykład polityki. ale nie unikniesz do końca ...Naczelnik mi pewien film komentujący  pokazał i już się przestraszyłam. już mi się w sercu ciężej zrobiło a w nocy dusiły koszmary, że uciekać musimy...sąsiedzi po 70ce mówią : my nigdzie nie będziemy uciekać w razie czego. no ja będę. w razie czego. przede mną jeszcze sporo. życia. ja planuję żyć do setki. jak MJ.

[przesadziłam kliwie do starej ceramicznej donicy po agawie.]

Ponieważ zamierzam sobie ten przedsionek wakacji uczynić z całego mojego życia :-) zawodowego. a potem oczywiście wakacje. :-)) 

dlatego żadnych propozycji pracy w placówkach nie przyjmuję. nawet najbardziej intratnych. KONIEC to koniec. no chyba, że zatęsknię...ale wątpię. 

**

niedzielka srelka.

poniedzialek srałek

wtorek potworek

środa ...

no tak to sobie można zesraćprzesrać cały tydzień. grunt to nastawienie. wiadomo. a ja nastawienie mam wyśmienite.

Wielbię Lato za morze pod nosem :-) nad które mogę wyskakiwać każdego dnia, gdy gorąco, choć po prawdzie basen sąsiada jest bliżej. za możliwość zmiany pościeli co tydzień a nawet i codziennie, i że pościel pachnie latem. bo dynda na sznurach. aktualnie kosze z ubraniami opróżnione. 

W niedzielę słońce od rana i nie zamierza padać, za to wieje przyjemnie, to piorę dywany kilimowe wełniane. bieżniki wełniane. wschodnie klimaty dynadają na sznurach.

 W chałupie zmieniłam wystrój na letni rybny. 

Naczelnik się z wsiowymi motorzystami spiknął i pojechali do Śledziowej Zagrody i dalej w chaszcze. ja się nie wybrałam, ja miałam plan do wykonania i szlus. poza tym Ciri, wiadomo. jeszcze nie może zostawać sama... może tylko na rowerek wyskoczę. 

Zbierałam maliny i zrywałam czereśnie a w trakcie atakowała mnie Lucyna. niespiesznie sie powłóczyłam po domu i ogrodzie słuchając przygodowej powieści w stylu "Bezcennego, powiedzmy albo Knoxa ale dużo słabiej napisanej(na czas migreny wystarczająco).

a oto historia : O Lucynie w malinie. 

Zawsze gdy działamy w ogrodzie towarzyszy nam Lucynka i zachęca do zabawy czyli rzucania szyszkami, wiśniami, czereśniami, patykami...a ona wtedy łapie w locie. taka jest.

Rozgrzebałam pracownię do spodu. dawno tego nie robiłam, i utknęłam. zdaje się, że się przedłuży. Nie pojechałam ani nad morze, ani na rower. Zajęta byłam domem. i grzebaniem.

oglądałam zdjęcia i prace do oprawienia. Nie zapomniałam też odpocząć. lenić się. pospać po południu ... uch. co za komfort.

Wieczorkiem delektujemy się czyli wciągamy kilka odcinków "Sióstr na zabój. 

Dziś planuję pojechać do teatru na rowerze ale jakoś pogoda nie pewna... a teraz właśnie leje.

[no współczuję wczasowiczom nad morzem. tak zupełnie szczerze. jeśli prognozy się sprawdzą i rzeczywiście będzie lało cały tydzień...i mnie posypią się plany rowerowe.]

Nadal przy łóżku waruje stos książek ...

no i przyszło Rytualne zmielenie.

no więc Wczoraj mnie ukropiło. 

Wszyscy piszą na blogach i w komentarzach, że u nich ukrop... u nas nie było, do wczoraj. Wczoraj nastąpiło przegięcie. dzień zmarnowany w jakimś sensie. ale nie w konsekwencji upału jedynie, tylko głównie nadciagającego frontu. 

Rano okazało się, że nie mogę jechać na rowerku do teatru, bo cośtamcośtam. i dobrze się okazało. w życiu bym nie wróciła na tym rowerze, gdyż warunki brzegowe zrobiły się nieznośne : temperatura na blacie 35 stopni, duchota...że słabo się robiło, droga rowerowa to patelnia w pełnym słońcu, żadnego cienia, i nawet rower, który sami jeździ nie pomoże na omdlenia. zasłabnięcia.

W teatrze klima, więc daliśmy radę ale i tak słabo mi było. Nadciągał armagedon. i ja jako rasowa meteopatka miałam bigproblem. aż mnie mdliło, światłowstręt i ból głowy rozsadzał mi łeb. ledwo wróciłam autem. 

W chałupie na dole klima robi swoje, więc leżenie plackiem i czekanie na godzinę wyjazdu do weta. Bolący łeb nie pomaga na korek na usteckiej. wszyscy wiali znad morza. Zdjęli Ciri szwy ufff  a kot Maniek dostał swój comiesięczny zastrzyk przeciwbólowy. Powrót na wyścigi z ulewą i znów leżenie plackiem i nieruszanie się. Naczelnik zawiózł rower do remontu. Na powrocie zajechał do sąsiadów po ogórki na małosolne.

Ale wcześniej, jeszcze przed wetem Oczywiście nastąpiło ponowne ogarnianie ogrodu i tarasu, bo ulewa szła i burzysko było tuż tuż. burczało niedaleko. ciekawe ile razy będziemy tak zbierać i rozkładać te meble. i materace łóżkowe i hamaki. 

Na szczęście burzsko polazło w stronę morza i tam waliły pioruny. A ulewa doskonale oczyściła powietrze, ciężkie i lepkie. nie mogłam iść do obory po gliniak na te ogórki. tak lało.

i gdy tak leżeliśmy oboje na kanapie oglądając "Siostry na zabój, objawił się sąsiad i się rozsiadł na tarasie. 

[ech czasem nie mam ochoty na gości. zwłaszcza gdy jestem zmielona. preferuje też takich, którzy potrafią korzystać z telefonu] 

- zadzwoń po moją Żonę, zaordynował sąsiad. Na szczęście Żona właśnie kończyła obrabianie naprędce zbieranej czerwonej porzeczki i też była zmielona.  Pół wioski obierało krzaki i drzewa przed tym armagedonem. Ja czereśni nie zdążyłam zebrać a słoje stoją przygotowane. ech.

Panowie prowadzili dyskusję o polityce przy domowym bimbrze, zakąszając czereśniami :-) to co miałam robić, poszłam na górkę z tym dymiącym łbem i czytałam słuchając. 

a dziś rześko choć oczywiście nadal grubo ponad dwadzieścia stopni. i patrzę bezsilnie, jak ślimaki znów obżerają mi kwiatki.

ech. wzdycham.

** [temat rozwinę, gdyż mam powody]

W kraju tutejszym utarło się sarkanie i plucie na tych kierowców, którzy jeżdżą za szybko. 

a ja będę pod prąd. bo momentami balansuje na krawędzi wybuchu ...

Moja irytacja na wakacyjnych (i nie tylko wakacyjnych) kierowców bierze się stąd, że ja się PRZEZ NICH spieszę do pracy, bo nie wszyscy mamy wakacje i letni czill. biorę już poprawkę na korki na usteckiej, biorę poprawkę na kierowców błądzących, nie poganiam, puszczam...jestem cierpliwa i uprzejma etcetera, nie będę tu opisywać cywilizowanych zachowań. Ale nie zmierzam z powodu typów, wyjeżdżać do teatru dwie godziny przed czasem. mój czas się dla mnie liczy najbardziej.

[powiem więcej, zwisają mi ich wakacje, mnie ich wakacje utrudniają życie : tłok, kolejki, korki, zapchane parkingi, dramatyczne zwroty akcji, jeżdżenie pod prąd i co im zrobisz ?] 

Stąd też pomysł na jazdę rowerem. między innymi.

Ja tu piszę o popularnych ekstremalnych przypadkach (nie, to się nie wyklucza). nie mogę zdzierżyć na przykład takiej bezmyślnej krowy, za kierownicą, która jedzie 20 na godzinę, bo pisze esemesy !!?? a korek i irytacja kierowców za nią rośnie. zwłaszcza, że podwójna ciągła kasuje wszelkie możliwości. Otrąbiłam pizdę koncertowo. i po prawdzie, to powinnam wysiąść, jechała tak wolno, że na wkurwie bym ją dogoniła, i wywlec z tego auta za blond loczki i...spuścić wpierdol. 

i kiedyś to zrobię. 

a także nie popieram tych wyrywnych, tych którzy jadą 120 łamiąc wszelkie przepisy. wbrew pozorom powodują nie więcej niebezpiecznych sytuacji. Flegmy, ciapy, dziady w czapce z wąsem, i rozlelane lalunie obu płci za kierownicą, to jest już plaga. doprowadzająca do szczytującej irytacji. nie mówię tu o incydentalnych przypadkach, tylko o prawdziwej pladze. a trzepiące przydługimi rzęsami 50letnie paniusie zagubione, których urok już dawno przeminął a one tego nie zauważyły ...to jest doprawdy coraz częściej żenujący widok. podobnie jak zagubione, nie ogarniające, poirytowane Janusze. 

Bardzo mi odpowiada ruch płynny. eliminujący i bezdenne flegmy i wyrywne osiłki.

Tak, tak wiem i już słyszę, że każdy ma prawo jeździć ostrożnie...otóż nie ma prawa jeździć ostrożnie powodując jednocześnie sytuacje kryzysowe. korki, zatory, niebezpieczne sytuacje wymuszonego wyprzedzania ... bo nie każdy jedzie 2 km do następnej wiochy, czy na plaże, tylko przed nim trasa 800 km. Odrobina empatii, autorefleksji i wyobraźni pożądana. 

No to wylałam żółć. w sobotnie dopołudnie, pewnie dlatego, że łeb nadal ćmi. 

proszę się nie gniewać, proszę zrozumieć. albo i nie, jak tam chcecie.

o byciu celebrytą i nadciagającej porze deszczowej.

 w byciu celebrytą nie wszystko jest fajne. życie wygodne, ciekawe i niebanalne, dostajesz mnóstwo komplimentów ale za to dostajesz też w pakiecie informację zwrotną od pojebanych :

Jestem pojebana, nienawidzę swojego miałkiego beznadziejnego życia, nie staje mi, mam andropauze...nikt mnie nie kocha, jestem brzydka, nienawidzę swojej roboty, nienawidzę swojej rodziny, i za to wszystko ci dopierdolę celebryto  😃bo nie mam lepszego pomysłu na moje frustracje.

Całkiem pokaźna grupa obywateli kraju tutejszego natychmiast chce celebrytom dokopać. jedni z powodu parszywości charakteru, drudzy z powodu chujowego życia własnego, a trzeci z powodu choroby psychicznej. lub nadmiaru wiary, który to nadmiar traktuje, jako chorobę psychiczną(będę szczera) lub kryzysu wiary, wieku średniego, wieku starczego...

 Niestety cierpi na to całkiem spora część narodu tutejszego[nienawiść. zazdrość. złośliwość posunięta do granic a nawet daleko przekraczająca granice]

Co za naród parszywy. no na prawdę.

ech. należy więc przyjąć to w pakiecie z  byciem sławną i mieć Wyjebane. 

bo kto Bogatemu zabroni 🤣🤣🤣

[nie jest to jednak dyscyplina dla słabych zawodników, mających łatwość w popadanie w depresje]

Tymczasem lato.

Naczelnik zerwał dzielnie wszystkie wiśnie, przyciął drzewo. dwa duże słoje dumnie stoją na rybnym kredensie. dziś chyba mus mi jakoś ogarnąć czereśnie. bo podobno od popołudnia ma się zacząć się znów pora deszczowa. 🙈

jedno wiem, w kwestii pogody wszyscy kłamią. i tyle.

a ja norma : rano czytanie, pisanie, joga i zaczynam jakąś robotę w domu, potem teatr, powrót, czytanie i spanie na tarasie, rower... miodzio.

Tylko na razie jeszcze nie możemy razem jeździć motorem czy rowerami, gdyż Ciri nadal ma szwy...może dziś wreszcie zdejmą. zobaczymy. 

Lato w domu na wsi jest piękne.

ale ma swoje za uszami : na przykład zapachy. owszem pięknie pachną róże i inne kwiecie ale też właśnie doświadczam kuchni sąsiada, akurat coś smaży. wtedy muszę szybko zamykać sypialnie a zwłaszcza garderobę. 

Poza tym wczoraj wszyscy wiejscy narkomani jarali trawę w tym samym czasie. serio. nawet mi się nieco słabo zrobiło. leżąc na tarasie. bo ja trawy jarać nie mogę, Niestety. 

Czasami, jak odpalą piece do grzania, czy co tam oni mają, to zalatuje rozkładającą się teściową, z piwnicy wywleczoną lub z rodzinnego grobowca....

Z tym sprzątaniem, to ja na prawdę nie przesadzam. czasami muszę. 

"Siostry dawkuję.. . delicje, no delicje...choć momentami straszno.

* Wojna. no więc zbiegł mi się temat ukończonej właśnie pozycji książkowej Piotrowskiego " Ostatni taniec... i taka konkluzja, że już nie ruskie rozdają karty. i nie ruskie ścierwa wymiatają, na froncie. 

ps

otóż ja rozumiem, że turysty na wakacje przyjechały i mają luza w gaciach, choć nie tak do końca rozumiem kierowców pojazdów nawet z luzem w gaciach, którzy nagminnie i na złość robią tak : jest ograniczenie do 70 a jeden z drugim cymbał jedzie trzydziestką!? i wkurwia człowieka od samego rana.

Raportuję o zamykaniu i Otwieraniu.

oraz zauważyłam pewną prawidłowość, że rano mi się chce a po południu już nie. że ja na tym rowerze jeżdżę wieczorkami to się dziwię. no na prawdę.

*

Wczoraj Wstałam bardzo wcześnie, bo padłam też wcześnie ale jakoś nie byłam szczególnie wyspana, zapomniałam melatoniny. a dziś pospałam, bo żazyłam. nadrabiałam zaległości blogowe, siedziałam na vinted dzięki Margo i sprawdzam jej kosmeksy i kosmeksy Estery...

kawę wypiłam sobie na tarasie, który się Odradza letnio, nie leje więc wszystko wniesione z powrotem i nieco go przemeblowałam.  zerwałam  czereśnie do teatru. po powrocie z pracy zjadam pierogi z truskawkami i zasypiam na tarasowym łożu. obogowie jakie to przyjemne. obudziło mnie przypiekanie słoneczne. wsiadam na rower i jadę w plener. nie za daleko.

 jazda na rowerze polami...miedzami, ścieżkami...pomiędzy słońcem, ciepłem, latem i zapachami. zatrzymywanie się i siadanie w polu. tylko kwiatków nie zrywam. Zapachy oszałamiają. Rozważam zakup lewego lusterka.

Byłam ciekawa po przedwczorajszym testowaniu, czy będą zakwasy i jak tam mój kręgosłup. zakwasy niewielkie ale tyłek boli. choć naciągnęłam nakładkę żelową. wymiana siodełka jest konieczna też ze względu na mój kręgosłup. Dziś dygam do fizjo więc sobie porozmawiamy o tym. fryzura pod kaskiem się nie miętoli :-) nie ma co się przyklapywać, nosze proste długie włosy, normalnie po ściągnięciu sobie funkcjonują, jak zwykle. jedynie związywać ich nie mogę za wysoko, ale dziura na kitka jest. trochę niżej.

*

Zamykam przestrzenie. 

dużą pracownię szkolną wywiozłam prawie w całości, jeszcze coś tam powinnam zabrać. rozlokowuje ją w teatrze i domu. kwiaty, książki i albumy malarskie w teatrze. przybory do malowania też. tylko blejtramy zabrałam do domu. Za dużo wszystkiego. 

przymierzam się do zakupu znacznie dłuższej drewnianej dechy na żółty kaloryfer, żeby układać książki. 

[Na środku sypialni leży kupa ciuchów nadających się tylko do pszoku. nadal ryję w walizkach. i na półkach garderoby, a co najważniejsze zmuszam Naczelnika]

Przede mą rozbebeszanie domowej pracowni do spodu. już zaczęłam. wywalania i mycia okien. ogarniania półek. przemeblowanie, przeglądanie farb... wywalanie wysuszonych, zaglądania w daty ważności. przeglądanie pędzli. 

Wczoraj zobaczyłam sobie filmik o kamperze jednej kobietki potem drugiej kobietki...mają tam swoją przestrzeń, mieszkają w tych kamperach i same je zrobiły przerobiły z autobusów na przykład(szacun) oraz jeżdżą po świecie. prowadzą swoje kanały i tak żyją. przyjemnie.

[Obserwuję nowych ludzi, jak żyją pod prąd średniej krajowej. podoba mi się. nowa forma wobec "drobnomieszczaństwa". nowe pomysły. ekologia, szacunek, recykling, nieposiadanie... każdego dnia inny krajobraz za oknem :-]

Otwieranie przestrzeni. 

Nie wiele nam potrzeba jednak. klamotów, ciuchów, rzeczy, mebli, płyt...domów, klatek.

serialowe "Siostry na zabój wciągam. dobre !!! ale ten chuj mnie wkurwia.

no i na hamaku się układam do Murakamiego. 

booo

 nie ma mnie Tu, bo żrę czereśnie i jeżdżę na rowerze :-)

ten pan niepodzielnie króluje pod płotem.

a w ogrodzie to tak, 

jedno przekwita a drugie rozkwita i kwiatuje. Barwy zmieniają się na dominujące żółte, i pojedyncze fiolety. a następnie fiolety zdominują ogród. aktualnie kocimiętka. Gruchną lilije, prawie trzy metrowe drzewa, okolone czymś żółtym okrywowym. 

gdy patrzę z dołu na lilije drzewiaste, to taki widok

Wszystkie duże liście funkii w donicach wielkich ceramicznych, kwiatują we fioletowych kolorach a potem długi szpaler mięty i melisy zakwitnie ...

 A tymczasem leżę pod czereśnią, dosłownie, jej dolne gałęzie kładą się na trawie...

postanowiłam jednak nie robić powideł, bo wtedy bym musiała je wybebeszać i mogło by się okazać, że są robaczki tłuste i ruchliwe...więc po co mi to wiedzieć?

Także wolę nie mieć przetworów, niż zaprzestać pożerania czereśni

 [oj tam, ludzie się oszukują w znacznie poważniejszych sprawach].

 jutro potargam siatę do teatru oraz podzielę się z ptakami.

i nie ma mnie Tu, bo mam ciągle jakieś sprawy do załatwienia, na przykład Medycyna pracy...kurewa,

Gdyby ktoś mnie dziś spytał, co by mnie przekonało do rzucenia roboty wpisdu, Dziś na pierwszym miejscu byłaby medycyna pracy właśnie 😤😤😤

 Tak, ja wiem, że to co dwa lata ale czas w tej akurat sprawie leci jakoś szybciej ?!🙄🫤

Musiałam się zwlec o 6ej, a dziś akurat spało mi sie wyśmienicie. no czy to nie jest jakaś kpina??

Nieprzytomna zapomniałam, że mam nasikać do pojemnika 😩🙄choć go postawiłam na wysokości mojego wzroku, gdy akurat sikam ... hmmm.

No nic. 7.15 się zameldowałam w szpitalu. spóźniona. skruszona, bo bez sików. ale to nic nie szkodziło, jak się okazało. przede mną był wywiad, pobranie krwi, i okulista...a z psychologa i testów się wykręciłam, przekabacając pielęgniarkę, bardzo sympatyczną, że dopiero co miałam i że nie ma terminu, a więc bezterminowe są te ostatnie testy (co to mnie w tej szafie zamknęła psycholożka i dostałam ataku paniki).

Lekarz się nie przyczepił, więc oszczędziłam jakieś trzy godziny? a zmitrężyłam na badania i głównie siedzenia pod drzwiami cztery. skończyłam kryminał Piotrowskiego i zaczęłam ostatnią część z Lutą. 

Cukrzyca mi nie grozi. 

... największy tłum i kotłowanina pod gabinetem onkologii...

Potem pojechałam sobie na kawkę i crłasanta maślanego oraz do Castoramy. zakupiłam różności. do teatralnego gabinetu fajną stojącą lampę w typie szwedzkim, czarną. ziemię do kaktusów. nie kupiłam żaluzji, niestety. 

za to  

dywanik etniczny bawełniany. w typie : kilim. na podłogę lub na ścianę

[wersja dogórynogami]

i druga strona

skarpetki podziwiacie?

Tak, czas już na wiśnie, więc do końca tygodnia musimy je zerwać i wpakować do słoików.

*

Na starym moim rowerze jest siodełko całkiem wygodne ale nie pasuje do nowego, za to nakładka żelowa owszem 😃

o rowerze.

 nooo soboto-niedziela nie poszła po mojej myśli w ogóle. ani ciut. ciut. w chałupie sajgon, jedynie taras zrobiony. zielenina nadal w nieładzie. a pałki z lidla nadal nie wszystkie wsadzone....i chyba dokupię jeszcze. 

W sobotę rano poganialiśmy po sklepach rowerowych. (potem tradycyjnie wet, więc Ciri jeździła z nami).

Siadałam na różnych rowerach, nawet na składaku, choć po "Wigrach, żywię niejaki niesentyment do tych odmian. rowerowych. ale składak elektryk był całkiem fajny i miał bardzo terenowe opony. W oko wpadł mi inny. Bardzo stylowy, czarny, surowy. nie było mojego rozmiaru czyli S i damki nie było, co nas zawiesiło w decyzji. cena też raczej zwalała z nóg. Dałam sobie czas. i Naczelnik znalazł w internetach model ten sam w rozmiarze S i już nie w samej czerni, tylko czarno-biały ale skoro 4tysie tańszy...no to wiadomo. warto zobaczyć i pewnie kupić. 

[Rower elektryczny miejski SCOTT Passage 30 Slope, z systemem Boscha, mogłam go szarpnąć. czyli waga najniższa, jaką tego dnia targałam. były i takie, których nie oderwałam od podłoża. a nie tanie] 

Tak, dopiero teraz się przyłożyliśmy do rekonesansu rowerowego. bo w obliczu niefajnych ostatnich dwóch tygodni, kwestia zakupu roweru spadła do samego ogona zapotrzebowań. dwa tygodnie nie miałam na to czasu, głowy, serca i siły. 

Pan od roweru czarno-białego umówił się z nami w niedzielę, w jego sklepie. ale w innym mieście. nooo i urządziliśmy sobie wycieczkę krajoznawczą. całodniową, jak się okazało. 

W sobotę, gdy kładłam się spać jeszcze chciałam jechać po ten rower, ale w niedzielę, gdy się obudziłam miałam wątpliwości ...podzielał je ze mną samochód Naczelnika. Jednak Naczelnik mnie przekonał, że nie wykończymy psa Ciri tą wycieczką, że będziemy często stawać w lasach. Zebrałam się, wymyłam włosy, umalowałam i ...auto naczelnikowe odmówiło współpracy, ani nawet nie westchnął.

 Pomyślałam, że to znak, iż nigdzie jechać nie powinniśmy ale mój chłopak jest uparty i pożyczył auto od sąsiadów. i pojechaliśmy. na blacie było 27 stopni, skoda dostała kopa na trasie. bo lubi gdy ją ktoś wreszcie w terenie przegoni, lasy pachniały sosnami, ciepłem i latem.

Pan sprzedawca przemiły, pasjonat...gaduła i nas zagadał. mnie poległo po prawie 3 godzinach pobytu w sklepie...W całym moim życiu nie spędziłam tyle czasu w żadnym sklepie.

Oprócz wyjaśnień, przejażdżek, omawiania, tłumaczenia, ustawiania roweru pode mnie: kierownica, siodełko, pedały...tłumaczenia lewego panelu na kierownicy, przymierzania kasku, omawiania zapinki, wybierania pompki i wielu historii, pan nam zaproponował obiad w pięknych okolicznościach przyrody :-) w dodatku, że pojedziemy wszyscy na rowerach (Naczelnikowi pożyczy na wycieczkę jakiś sklepowy, niech sobie wybierze który chce) auto zostawimy pod sklepem, rozdziewiczymy mój rower...i jeszcze pogadamy. 

Musiałam mu wyjaśnić, że pies raczej na rowerze nie pojedzie...

Okazało się, że jeszcze potrzebne mi nowe siodełko, i koniecznie sakwa i ... 🙈sandałki?? kalesonki?? kurteczka ?? odblaskowe. ludzieeee nie dajmy się oszaleć. przecież. nie zamierzam się zapisywać do grupy rowerowej. ale sakwy owszem zakupię, bo rowerem zamierzam jeździć do teatru. 

I bylibyśmy nawet nadmiernie ukontentowani, stylem sprzedaży gospodarza na prawdę, bardzo przyjacielski, profesjonalny, gdyby nie 40 minutowe szukanie ładowarki do baterii, papierów...i kluczyka do schowka na baterie. którego nota bene nie znalazł... gdy mi już dupa odpadła od siedzenia, a łeb się zagotował na słońcu przed sklepem, zaproponowaliśmy, że niech dośle, gdy już znajdzie ten kluczyk, bo my już musimy wracać !!!  a pan na to, że on w ramach rekompensaty nam te obiady postawi w tej zajebistej knajpie. 

Powiem wam, że mi wkurw przeszedł, bo chłop na prawdę przejęty i sympatyczny i niespodziewany w realu ale skorzystać z zaproszenia już nie mogliśmy. Przed nami było kilka godzin jazdy, pies ze szwami, i pożyczone auto...obiad tez gdzieś szybki zjeść wypadało. więc pomknęliśmy.

trzeba było jeszcze auto wymyć i oczyścić przed oddaniem. We wsi zrobiłam rundkę, potem Naczelnik i sąsiad...i połowa wsi się cieszy, że kupiłam ten rower ;-)

Wróciłam wymiętolona, obolała i dziś jeszcze czuję ten wczorajszy dzień w kościach i mięśniach. a zwłaszcza boli mnie dupa. jeżdżenie bez nowego miększego siodełka wykluczone.

Naczelnik planuje oddać swój rower do profesjonalnego przeglądu i będziemy śmigać razem, po okolicy. nie mam siły nawet zrobić zdjęć...i już zbieram się do teatru. 

blogger znów robi fakapy ostatni mój post się zawiesił. na amen. ech.

o tygodniu pod "zdechłym psem" i złym samopoczuciu...

 z tym Rodosem, to jest tak, że owszem cieszę się ale jednocześnie już czuję, jak mi się chłodnica gotuje. nie zamierzam już raczej uczestniczyć w wyjazdach sierpniowych na południe Europy do Azji lub Afryki... to jest czyste wariactwo a nawet szaleństwo. ... robić takie plany grożące wylewem, gdy rzekome ocieplenie klimatu miesza, pali, zalewa huraganuje. trzeba będzie wybierać pory chłodniejsze. do podróżowania. i zwiedzania. 

poza tym Minionki, nowe "Minionki i potfory, jak zwykle wspaniałe, a zwłaszcza, że to historia kina, a więc śmiałam się w kinie najgłośniej :-))

[szykuje się też nowy Shrek, co mnie bardzo cieszy. tak więc ewidentnie cieszą mnie głupoty]

Spanie na raty uniemożliwia mi robienie rzeczy kreatywnych. serio. serio. niech to się skończy. wracam do tabletek i melatoniny. koszmar jakiś konieczny do uregulowania. ale jednocześnie słucham swojego organizmu. chce spać, to proszę bardzo : przespałam cały piątek z przerwami na prace. i finał historii "Downtown Abby. 

w czwartek wypiłam w tym kinie kubeł kawy za darmo, i pewnie dlatego wypiłam, i cały dzień mnie muliło...a na noc się klasycznie wyrzygałam. i zasnęłam z bolącym żołądkiem i bolącą głową...w piątek czułam się jeszcze gorzej, zmiętolona i wykończona, jakby mnie coś brało. tfu tfu. 

i piątek przepadł w zasadzie. zjadłam jednego naleśnika i kilka czereśni. 

A czereśnie popekały...na drzewie ale nadal smaczne. czerwienieją. Ktoś kiedyś mroził czereśnie?? pamiętam, że ostatnimi czasy gdzieś czytałam o robieniu soku czereśniowego? proszę uniżenie o sposoby przerobu czereśni, bo ja ich nie przejem. rozdamy oczywiście ale i tak tony są na drzewie.

no i dochodzą wiśnie. może dziś je pozrywam i zasypie. i zrobię małosolne. i nieco ogarniemy ogród. i dom trzeba, bo mamy zaległe wizytacje :-) zdawna umówione.

To był zdecydowanie tydzień pod "zdechłym" psem i kotami. Ciri każdego dnia podróżowała do weta a koty na zmianę, Maniek na szczepienie i Lucyna osobno. Okazało się że PannaLucynka ostatni raz była szczepiona w 2022 roku🙄  no nie ma dramatu. ale raz na kilka lat trzeba. 

[zwłaszcza trzeba dla kontaktu z przychodnią, samochodem, bo Lucyna nie wytrzymuje ciśnienia i sra do transportera. co doprowadza do rozpaczy Naczelnika.]

Podobno od dziś upały. no czekam czekam 🫤😤z utęsknieniem, na razie mi zimno. i w domu i w teatrze marznę. chyba mnie coś serio bierze. jakaś taka rozdygotana jestem. i skupienia brak. 

i Murakami leży odłogiem. konsekwentnie słucham "Imienia róży przeplatanego z Piotrowskiego " Prawem matki. sporo przesypiam i muszę cofać.

i Duolingo nadal leży odłogiem... kurczak zdycha

.

.

.

Miałabym takie życzenie, żeby mieć miesiąc wakacji w domu i miesiąc wakacji na wyjazdach. cięgiem.

opanować chaos.

 Mój informatyk powinien mnie pizdnąć w łeb. i nawet bym nie protestowała. 

[nie opiszę jednak tej klęski, bo nie jestem zadowoloną z siebie paniusią]

Kolejny raz to samo. tłumaczy mnie jedynie zmęczenie. i zawieszenie myśli gdzie indziej. Przestrasza świadomość, że kiedyś utracę wszystkie pliki...

*

W życiu moim przeginają czasowniki : porządkuję, zaczęłam, oglądam, praktykuję, szukam, siadam, medytuje, kupiłam, wyniosłam, zawaliłam...uciekłabym. czuję.

Coś się zmienia w pogodzie. ale nadal wieje. Słońce dziś od rana i Zapach lata nareszcie. może nie wszystko zgnije albo wpierdolą ślimory bez domów.

Szukam i zakupuję ramy i antyramy. do oprawy prac i zdjęć. zarówno w domu jak i teatrze. Porządkuje przestrzeń...to jest priorytet. wyciągam też zdjęcia oprawione do powieszenia. i prace. dawno temu skitrane tymczasowo. wiadomo. nigdy nie było dość czasu. 

Z Ciri lepiej, codziennie jeździmy do weta na zastrzyki i zapalenie skóry opanowane a rana się goi. konsekwentnie. z Mańkiem też dobrze, przytył i się unormował. za to wrzeszczy, no wrzeszczy, jak nigdy.

My jednak jesteśmy koszmarnie zmęczeni.

uciekłabym stąd...

[i dlatego każdego ranka siadam na macie. praktykuję i medytuję. inaczej stupor i depresja]

Kupiłam nowe okulary. 

Wczoraj skończyliśmy drugi sezon serialu "Cztery pory roku, no na prawdę go polecam. 

zaczęłam "Siostry na zabój, że w Dublinie i że sama osobiście bym te mendę mężowską utłukła, i żeby konał w męczarniach. 

jakiś czas temu Zaczęłam dwa swetry?? no w każdym razie leży robota odłogiem. 

Odłogiem leży też filcowanie...

W kwestii ciuchów, szmat wszelakich potrzebuję konsekwencji. aktualnie mam zagwozdkę, bo bym wywaliła do teatru ale zaraz będę szukała wkurwiona na siebie, że wyniosłam. zawsze tak jest. a jednak czuję, że muszę wynieść. wali mi się na łeb już to wszystko. a ubrać się nie ma w co 😜

Strasznie zawaliłam duolingo. 🙈aż mi wstyd. muszę wskoczyć w koleiny.

Przed nami koncerty bardzo dobre, tuż przed wylotem na Rodos. i tego się trzymajmy. 

Pod górkę.

 

Przespałam noc w prawdzie za krótko  ale zawsze to lepiej niż jej nie przespać.  Jak wczorajszej. Ciri ma rane na pół psa plus przyplątało się ostre zapalenie skóry...pomimo antybiotyku. Wet sie zdziwił. Dostała sterydy na świąd i ból...

Jestem zmęczona. Słucham "Imię róży, Eco. Nie wiem po co.  Bo Murakami leży. I kwiczy.

Dziś rano zaprotestował laptop. ...Piszę na tablecie, czego nie lubię. Dobrze, że informatyk na miejscu. 

Przestało lać. Ale nadal wieje. Miało być goronco, upalnie i w ogóle. A jest jak zwykle. Rzygam już tą pogodą. Jak nie zamrozi, to wysuszy, żeby na końcu wygnić, czyli historia wybijania kwiatków, owoców i warzyw w kraju tutejszym. 

[Podobnie jak rzygam, wprawdzie rzadko, zjebanym trollami. Pragnącymi mojej uwagi. No nie ma i nie będzie...chyba, że się nudzić zacznę, to wtedy wyeksponuję w odpowiedniej oprawie, te zapisujace się w mailch wypociny]. 

Nie mam nadal czasu na odpoczynek i na głupoty.  Ale widocznie nie czas jeszcze odstresować się jeszcze. W teatrze trzeci dzień warsztatów. W domu zaczęte wybebeszanie powolne. 

Podczytuje jednego bloga i myślę sobie, że grunt to być z siebie zadowoloną. I traktować siebie lajtowo i wszystko obracać w żart. Nawet własną głupotę. Mało tego zrobić z niej atut. Sublimować swój świat z pozycji bohaterki komedii romantycznych . Ale za to jest się szczęśliwym. Oh jaka ja jestem fajna. Wprawdzie zawsze coś spierdolę...

Jakoś mnie nie ciągnie do polityki i tej tutejszej i tej o szerszym zasięgu. I oby tak zostało. Bo to już nie jest trendy. To jest oznaką dziaderstwa. Trendy jest mieć na wszytko wywalone. 

Czas na jogę. I medytacje.

 

Czas czereśni.

 

Gdybym mogła, to bym zrobiła zdjęcie, gdy leżę na trawie pod czereśniowym drzewem i zajadam się nimi z pozycji leżącej. to mój ukochany owoc. najlepszy. ale nie mogę, bo trawa jest mokra. podlewa nas co jakiś czas. 

niech znów wrócą upały, nie chcę się ścigać z procesem gnilnym.  

Czas czereśni, to zawsze dobry czas. a ja od wielu lat tylko częściowo spędzam go w domu.

Tymczasem wczoraj czyli w niedzielkę miałam poranny dyżur przy dwóch małolatach trzylatce :-) i dziewięciolatce. Trzylatka mnie doprowadziła do łez...ze śmiechu. urrrocza była do schrupania. w tym wieku, to najlepsze wydanie dzieci.

Rano praktykuję jogę w mojej sypialni. staram się codziennie siadać na macie, choćby tylko po to, żeby się rozciągnąć. Zabiegi na twarz funduje sobie raz na jakiś czas (też w domu) a kobido staram się raz w miesiącu. Masaż ciała raz w tygodniu. Nie, to nie jest ani luksus, ani obsesyjny strach przed starością czy obsesja dobrego wyglądu, jak mówią osoby, które wszystko spłycają. 

Starożytni Grecy dbali o równowagę, harmonię : piękne ciało i piękny umysł a więc i zdrowa dusza.

Szukam spokoju. szukam równowagi. ale nie odpuszczam szaleństwa. a może to szaleństwo nie opuszcza mnie. 

Na powierzchnię moich wspomnień i relacji ciągle wypływają takie, które uporczywie usiłują przypomnieć dobre fajne historie. miejsca za którymi tęsknię i ludzi za którymi tęsknię. a nocami niewiemktórędy dostają się te mroczne. Wybudzają. 

Koncertowe spotkanie wczorajsze, to były cudowne Wspomnienia.

Tegoroczny Festiwal folkowy w Swołowie odbywał się w namiocie. niestety. bo jest to miejscówka wyjątkowa też ze względu na widoki...zapachy ...Koncert Adama Struga :-) zalał mnie falą wspomnień najpiękniejszych. i muzą do tańca i do różańca. a w sobotę były "Tęgie chłopy i afterpary do samego rana w gospodzie:-)

Siedziałyśmy we dwie z Kesi popijałyśmy wyjątkowe pyfko  Bałtycki dziad osiągalne tylko w Swołowie i nie mogłyśmy się nagadać. 

[Naczelnik pojechał z psiną do domu. po to żeby wrócić zaraz po koncercie a pajonczek się z kimś zagadał.] 

Potem wylądowaliśmy w pewnej wiejskiej chacie, zamiast w karczmie...

budynek bramny i wyjazd prosto na staw owalnicy.

Ochłodziło się. ale daliśmy radę do nocy na tarasie. z pasami i kotami. potem umówione kolejne spotkania. ja się cieszę na warsztaty.