69803 i już wrzesień?

[ 69803 na liczniku sierpienia, magiczna cyfra, kiedyś nieosiągalna, dziś się cieszę ale jestem mile zaskoczona.]

U sąsiada w kurniku są jaskółki ale fajnie.

(Agniecha, tak zaświeca lampa po nocy.)

Na tarasie boskie Buenos nadal. bo dni i wieczory ciepłe. że spędzamy sobie poniedziałek też na tarasie. w niedzielę siedzieliśmy na poprawinach do nocy. rekompensata za to dziwne lato. Prawda, że dziwne? 

Które śmignęło za szybko. choć tyle się działo, że ja jestem ... zmęczona. najnormalniej w świecie zmęczona. teraz bym poszła na dwa tygodnie urlopu, już, zaraz. Poniedziałek kazał mi się błyskawicznie pozbierać i wziąć w garść. 

No i oczywiście w związku z przykrym początkiem roku(nie dla każdego))) wczoraj pogoda się spierdoliła. od rana jesień. jak za posmyraniem czarodziejskiego fleta.

Załamanie pogody przyszło w poniedziałek w nocy i w nocy obserwowaliśmy z Naczelnikiem, jak pioruny waliły w Bałtyk, aż się chałupa trzęsła. 

i po boskim Buenos...

W życiu tak już jest, że nie ma pustych przelotów :-) w teatrze przetasowania personalne i to mnie obciąża głównie. nawet nie chcę myśleć, co by było gdybym dygała do placówki. 🙈

a tak mam czas, żeby sytuację ratować na bieżąco. i w związku z tym wrzesień się szykuje pełen roboty. ale też przyjemnej, urządzanie, malowanie, czyszczenie przestrzeni:-), wieszanie prac, lepienie, malowanie, wypał.  

[i jeszcze Naczelnik ma długi wyjazd na spotkanie z Omanem i ja mam jeden wyjazd. naprzemiennie.] 

Wrzesień sresień ale dużo mniej...obciążający.  

pamiętam, że zazwyczaj po wrześniu już byłam do spodu złachana, że od ręki bym poszła z powrotem na wakacje. jednym słowem dopóki człowiek pracuje dopóty ma na głowie cudze problemy i w ogóle Problemy ma. zapamiętale ćwiczę asertywność. 

Także wczoraj podczas gdy inni już w blokach startowych, śpiewają hymny i inne tam, na baczność oraz przyjmują nadmierną ilość hałasu...ja długo sobie siedzę w łóżku z kawą i lapkiem i książką, czyli otwieram dzień jak lubię. Wchodzę niespiesznie na matę,  idę na spacer z Ciri i rano i po południu. Delektuje się. świadomie obserwuję każdą minutę. kryzys w teatrze prawie ogarnięty. zresztą jaki kryzys? 

[nad morze nie pojechałam, bo pogoda się spierdoliła, jak już wspominałam ... leje z przerwami ale po południu grzeje słońce i idziemy w pola. narwałam żółtej nawłoci do wazonu.]

Po południu, kiedy radośnie wracałam do domu, korzystać ze słońca i tak już będzie, że będę wracała, kiedy wola w zasadzie. gotować pastę, robić przetwory jesienią.

Będę sobie dziś gotować sos do pasty, z tych pomidorów, którymi zostałam obdarowana. który zamrożę? albo sposobem Agnes. jeszcze się waham. 

a za chwilę nasza jabłonka nas uraczy. i znów kilka przetworów wpadnie...muszę kredens z przetworami wybebeszyć. i zamrażalnik. i dokumenty...i muszę odebrać świadectwo pracy. musów jakby całkiem sporo.

[no i ogród na nas czeka. ekhm]

maliny i jeżyny wołają z krzaków. ludzie chodzą do pobliskich lasów na grzyby. ja nie chodzę, nie znam się na grzybach i nie umiem ich robić. jedynie smażyć kurki :-P 

Grafik się zapełnia powoli.  

Wracam na jogę grupową. Ustawiam fizjo od przyszłego tygodnia. wracam do angielskiego i włoskiego. same przyjemności.

a jednak

...czuję się jakbym nadal żyła letnim teatralnym trybem wakacyjnym. niesamowite.

*

Nie odetnę się od placówki, choćbym chciała, i od szkolnictwa wyższego, mamy w teatrze studentów, licealistów, dzieci...i ich problemy. i z nimi problemy. Mamy w planie spotkania z dziefczętami, najbliższe już we wrześniu. więc się nasłucham. 

ps

na śniadanie tortilla wieloziarnista z serem kozim i kwiatkami bazylii. niestety sera koziego nam zostało co niemiara po imprezie i choc sera unikam, to jeść teraz muszę...