sobota, 14 listopada 2026

Wdech... Wydech i Fuck the queen.

 


Wczoraj weszło, Naczelnik zwęszył i mam. Bo bardzo lubie. 


Podobno założyłam konto/bloga na wordpressie. 🤔

tak twierdzi pokójzwidokiem.

Dlatego jestem tam zalogowana jakimiś dziwnym określeniem na blogach. z lapka. bo już z telefonu, to nie. No trochę mnie to zdziwiło ale przecież nie mam czasu ani myśli do zaprzątania sobie teraz.  

tak źle ze mną, i nie wiem co to za lokalizacja i nie znam hasła. owszem wiem, że sobie coś próbowałam i zaczęłam...ale szczegóły mi umknęły. Zapomniałam.

Trudno, świetnie.

*

w teatrze schnie nadal. 

Zerwałam się wczoraj i pognałam tam macać. no nic się nie zmieniło. schnie. tak jak ostatnio. lałam rozpuszczalnik na klejącą podłogę, myłam gorącą wodą z płynem do naczyń, dokładnie, tak jak ostatnio. i wdychałam to gówno.  niestety. tym razem przez maseczkę ale jednak. i znów bolała mnie głowa. ale dzielnie przystąpiłam do segregowania. i niszczenia. i sprawozdania.

jeszcze szlifowanie i ...natenczas koniec z tym, bozabrakło nam epoksydu. tak, tak, nie taka to szybka, prosta, pozbawiona roboty a przede wszystkim tania sprawa. 

papiery się układają powoli. uważnie ale metodycznie. w zasadzie do końca miesiąca skończę. 

Ja powoli łapie równowagę i pewność, że nie jestem wariatką. 

[ale ostatnie miesiące były wyjątkowo obciążające i przebodźcowujące. mózg z ADHD automatycznie skanuje otoczenie pod kątem zagrożenia i odrzucenia.]

Wczoraj był trzynasty w dodatku piątek. nie zapomniałam o tym, miałam nawet lekki niepokój. że sie coś znów spaskudzi. bar się zawali, ktoś na nim coś postawi...spaprze nam ciężką robotę...co mi nie przeszkodziło samotnie lać rozpuszczalnik na podłogę, wchodzić na drabinę. bo w tym szaleństwo zupełnie zapomniałam o sobie.

Zapomniałam o sobie w ciągu ostatnich miesięcy, nie robię badań profilaktycznych, dawno nie byłam u Fry. nie umiem się poskładać dokupy. najgorszy czas gdy "cosie wiszą w powietrzu, gdy nie można zrobić planów. gdy coś zajmuje mi głowę i nie pozwala żyć. tak jak chcę. i wystarczy. żeby się życie poskładało.

Wczoraj wsiąknęliśmy w świat ludzi z Zespołem Tourett,a oglądając 

 Film o zespole Tourette'a pod tytułem „I Swear” (z 2025 roku, opowiadający historię Johna Davidsona) na HBO.

Uch, jak gorąco polecam. żeby tak na pełnym legalu podczas uroczystego obdarowania krzyżem zasługi przez Królową angielską

zakrzyknąć gromko: Fuck the queen  

 🤣🤣🤣

no i ja się serdecznie uśmiałam, był taki moment akcji w aucie i na sali, pełnej ludzi z tourettem, że oboje z Naczelnikiem śmialiśmy się w głos. Oczywiście film nie jest komedią, jest wzruszający, mądry, a historia niezbyt słodka.


**

kilka zasad na co dzień:

Traktuj milczenie jak dar, a nie karę,

Nie pytaj „co się stało?” i nie przełamuj lodów,

Bądź uprzejma do bólu, ale całkowicie nieprzemakalna,

Zadbaj o swoją higienę psychiczną.

Ich aha.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

nie musisz Czytaczu ale możesz ....