kto, ma taką matkę, jak ja? no kto ma.

Matka Jadwiga zrobiona do knajpy. 

W dalszym ciągu oglądają się za nią faceci, na ulicy, i na działce, oczywiście w zbliżonym wieku.

Nadal się przejmuje, że przytyła i obiecuje sobie, że się musi ruszać więcej. na wiosnę i żreć mnie słodyczy.

Nadal chodzi w szpilkach coby się nie działo. Na działkę takoż. Na obcasie ma nawet gumiaki. 

Nadal maluje paznokcie. Włosów nigdy nie farbowała. aktualnie pieprz i sól w oryginale. 

Nadal ma umiarkowany makijaż : szminka i podkład na twarz. 

[Usunęłam niekorzystne zdjęcie w kasku z poprzedniego posta, bo gdyby wiedziała, że je upubliczniłam, byłaby zła, żeby nie powiedzieć wkurwiona.]

Nadal chętnie pokazuje nogi...

Nadal czuje się kobietą...i lubi być kobietą. i chce być atrakcyjną kobietą. 

a ja za to lubię moją matkę.

Miejscem akcji jest moje miasto rodzinne, a dokładnie kompleks hotelowo-SPa, w starym młynie. Restauracja. jesteśmy umówieni a stolik zarezerwowany od dwóch tygodni. Przyjeżdżamy dość wcześnie zaledwie kilka godzin po uroczystym ale skromnym śniadaniu.

Zastawa i światło wprawdzie dupy nie urywa ale za to smacznie. smacznie i w dobrych cenach. oraz Ciri mile widziana. cała obsługa kelnerska ją przytulała. 

A popołudniem aura się zrobiła dość nieprzyjemna, że zagoniła nas do domu. niestety. ja padłam, jak długa na dwie godziny. a nocą, gdy wracaliśmy padał deszcz. i wyło. Przelot zajmuje nam dwie godziny a będzie jeszcze szybciej, gdy dokończą kaszubską ekspresówkę na ostatnim odcinku. 

[W sobotę wieczorem skupiałam się obok Szczupaczyńskiej na dokumentach filmowych : 

o Janie Englercie i o Krzysztofie Kieślowskim.] 

*

Nadal świętujemy ale w teorii. w praktyce dziś sobie oboje dygamy już w chałupie z robotą. planowałam w ogrodzie ale nie da się. Wieje, wyje, miesza...ech. wszystko lata. drzewa się kładą.

ps

odchudzanie mnie czeka. tyle cukru wchłonęłam, że masakra.