Dziś jest gorący temat Trybunału.
Nareszcie koalicja robi swoje.
Trzeba mieć dystans i nie wchodzić w żadne dramy i cudze bańki. pierdolić to. dbać o siebie. swoich bliskich. i konsumować każdy dzień z przyjemnością. i zachwytem.
Dziś jest gorący temat Trybunału.
Nareszcie koalicja robi swoje.
Wiem, że post factum i nawet po musztardzie ale mnie to jednak rozśmieszyło.
Bardzo mnie wzruszyło Wasze wsparcie i bardzo dziękuję za nie.
*
No i tak sobie patrzyłam na ten spektakl plastyczny w niedzielę, z przesłaniem od Papuszy, z muzyką w stylu Dikandy... patrzyłam na każdy gest i ruch aktorek i aktorów, w symbolice pojawiał się ptak, ptaki...nic lepszego nie może się pojawić dla niesprawnego, uwięzionego ciała. które jednak wykonuje robotę. stara się. i Wygrywa. nie ważne, że obrazy już były, już istniały pod moimi powiekami. ludzie z zespołemd. już w zasadzie prawiedorośli (moja Hanka ma 20lat) nie mają wielu możliwości. ale to było bardzo urocze. i reżysersko dopracowane. sama przyjemność w patrzeniu na nich. i czytaniu przesłania ze sceny.
Spotkania z moimi aktorkami, uczennicami...czułe i wzruszające...
i z ich rodzicami:-)
:
- czekam na taki czas, że Aga zmądrzeje, jak Ty też odpuści(mówi mąż Aga)... skupi się tylko na jednej rzeczy, na teatrze... z przyjemnością czytam Twoje wpisy, obserwuję Was oboje na Fb ... też tak chcę...żyć.
*
Skończyliśmy "konie kulawe i skończyliśmy też "Matki pingwinów i teraz delektujem się "Mroczną materią. wszedł kolejny sezon na applach.
Słucham Milewy, żony Einsteina. no i powoli wyłania się taki sobie obraz geniusza. przemocowca, kłamcy, bawidamka. złodzieja...
I wychodzi mi w tych różnych życiorysach geniuszy, artystów, badaczy, malarzy ... że to po prostu ludzie byli z nałogami. a już faceci, to bezkarnie korzystali z systemu i warunków tamtego świata, który ograniczał i poniżał kobiety. Rozumiem to dobrze. ale trudno mi, bo złapałam się na wizerunek fajnego, łobuzerskiego, rozczochranego dziadka z wywalonym jęzorem. a tymczasem każdy ma ciemną stronę.
Skończyłam Milvę, sprawdziłam ważne fakty z jego życia. dostępne w sieci artykuły. no cusz.
Przeszłam na inną lekturę.
*
Prawdą jest twierdzenie, że aby odciągnąć uwagę od chorej duszy należy wbić kolec w stopę. a najlepiej w samo serce.
**
Pozwoliłam sobie na rozpacz z powodu Maniusia, z powodu podjętej decyzji...którą musieliśmy podjąć. w poniedziałek po beznadziejnych wieściach telefonicznych, że dializowanie nic nie daje... podjęliśmy decyzję, żeby go jeszcze przywieść do domu. ale błyskawicznie zrozumieliśmy, że nie był to dobry pomysł, że jest w gorszym stanie, niż był przed szpitalem a jego przewracanie, się czołganie i czasem płacz... chcieliśmy dobrze. dom kochał i własne podwórko i nigdy go z domu nigdzie nie wywoziliśmy, za wyjątkiem lecznicy. nie chciałam, żeby tam umierał.
cała noc była czuwaniem. Naczelnik spał na kanapie w kominkowym, nosiłam go na rękach, stawialiśmy go na trawie, w kuwecie, a on głównie wzdychał i patrzył na nas. czasem bardziej świadomie, czasem mniej. chciał wychodzić, chciał po schodach do sypialni.
chciał, bardzo chciał ale już nie mógł. w aucie rozglądał się przytomnie, w lecznicy przytulał. patrzył mi w oczy.
potem nastąpił u mnie dwudniowy stupor w domu. płacz. smutek. i nagle zrobiło się tak cicho.
prałam wszystkie koce, chodniki.
w środę sprzątałam dół domu. żeby pozbyć się zapachu.
Zostawiam sobie pamiątki po naszych zwierzętach, które odeszły. po Maniusiu zostawiłam pudełko na leki.
*
do pracy wracam dziś.
czas kończyć wycieczkę po Zachodniej Rodos.
13 kwietnia 2012 roku przeniosłam się tutaj.
kiedy to się stało? że już tyle lat minęło?
a teraz przestaje mi się podobać ten burdel oraz sztuczna, która miesza dodatkowo. Tamtego kwietnia były młode koty Maniuś i Edzio oraz stary kot Idiota. dziś został już tylko Maniek z tego towarzystwa i ... dziś dowiemy się czy i jego czas nie przyszedł.
*
z cyklu Przeplataniec: sprawy załatwiane i do załatwienia:
Wiercenia przebiegły sprawnie, bez porażenia prądem, co w naszym małym fułaje jest wyczynem nie lada. wszędzie biegną jakieś kable, przewody w ścianach...wszędzie bzyczy, odbicia paraliżują, podejmujemy ryzyko i udaje się. wszystko co zaplanowałam na tenczas wisi lub będzie wisiało: plakaty teatralne, wydarzenia ważniejsze w teatrze, udział w festiwalach. zdjęcia ze spektakli. ale jeszcze sporo zostało. to potem przy następnym zrywie. który przyjdzie na wiosnę. i pójdzie z górki.
Trwają negocjacje z teatrem, który ma u nas gościć w listopadzie.
ja wybieram się dziś i w sobotę oraz niedzielę na spektakle i koncerty. w piątek się nie wybieram, gdyż mam spotkanie przyjacielskie w teatrze. przyjdą Moje Baby. Pogadamy i pomogą w podejmowaniu decyzji. kolejne moje baby zapowiadają się na następny piątek...
Wtorkowa joga była bardzo bolesna dla mnie. ale za to jaka potrzebna. nadal wożę przyjaciółkę na praktykę i potem do domu wioskę dalej. wycięłam w jej ogrodzie dorodne hortensje do zasuszenia w kolorze limonkowo fioletowym.
do domu i teatru. Pięknie wyglądają w wazonach.
Nie mam głowy do helołinów w tym roku. na razie wystawiłam dwie ceramiczne dynie i tyle. nie wiem czy będę kupowała prawdziwe. robiłam to zawsze, bo mieliśmy konkurs wokalny w październiku/listopadzie. dynie stały i stały a potem je wywalaliśmy...
Nie mam głowy do niczego poza tym do czego akurat mam głowę.
Poza tym byłam wkurzona, bo nic nie idzie tak jak powinno. nie tak jak sobie zaplanowałam. Na wkurwie zazwyczaj robię dużo pożytecznych rzeczy. ale już przeszłam do kolejnego etapu i planowania oraz układania klocków na zgliszczach :-))
Teraz dopiero widzę z perspektywy, po fakcie, ile mam w sobie cierpliwości do ludzi. i jak trzymam się swoich zasad, pomimo kilku nerwowych sytuacji. i tak się toczyłam i nadal toczę emocjonalnie wykończona, z rozpędu. planując kolejne kroki, układając scenariusze ale nie mam już siły, widzę, jak kula zaczyna wytracać prędkość. ale czy wszystko trzeba zrobić teraz?
niemniej cały czas Czuję wewnętrzny przymus na robienie generalnych porządków. Dostałam zielone światło i nieoczekiwanie sytuacja się odmieniła na moją korzyść. jako dyrekcji cyrku w budowie.
*
i jak to w życiu że się przeplata. : z MJ dobrze jest, po Dopplerze a nawet bardzo dobrze i czekamy na wynik TK.
.
.
za to kotManiek siedemnastoletni kot, gwałtownie nam osłabł, i bardzo z nim źle. wysiadły mu nerki. zatruty cały organizm. od wczoraj go płuczą w lecznicy...został na noc, badania kompleksowe, diagnostyka... przed nami dziś ciężki dzień. być może dzień decyzji. nie jest łatwo ...
[po cichu tak sobie myślę, że w porę nie zareagowałam, jak nigdy wcześniej i wiem, że to przez jednego gnojka i mu tego nie zapomnę]
taka to chujowa jesień tego roku.
**
Kończę Enerlich i ...nooo taka Kalicińska, czytanka na bardzo słabe dni. chyba po więcej nie sięgnę. za to oczywiście A. M. Buczek, jako lektorka i tym razem podeszła mi bardzo. i jak zwykle w takich okolicznościach wyjęłam na półkę inne książki, które czyta.
I zaczynam "Panią Einstein" Marie Benedict.
Dziś dzień mglisty, więc spałam dobrze.
gdzieś pomiędzy deszczem, który nadciąga muszę pozbierać pigwę.
wczoraj skończyliśmy "Kulawe konie. dobry serial idzie, jak po maśle.
dziś zaplanowane "Matki pingwinów :-) super.
***
Pisanie codziennie, prawie, ale publiczne, to nie jest pisanie dziennika do szuflady a potem wydanie tych dzienników, po latach i częściowym wylizaniu. a już gęstniejący chłód emocjonalny w takim dzienniku, to może być mało atrakcyjne. dla odbiorców publicznych.
[Za wyjątkiem kilku frustratów, którzy żyją nudno i ubogo i dlatego nurzają się w cudzych emocjach i najczęściej mają swoje chujowe zdanie o tym w czym się zapalczywie nurzają, Takie Upośledzenie. Margo twierdzi że można coś z tym zrobić prawnie, gdy się już cierpliwość skończy].
od razu mam skojarzenie z Monty Pythonem :-))))
Trudne te pytania o sens życia nam się porobiły. Prawdopodobnie zaprzęgnięci w kierat życia, każdy jakiś ma, odciągamy się od myśli ponurych. nieprzyjemnych i destrukcyjnych.
bo jaki jest sens? szarpania się po to, żeby finalnie zgnić w ziemi. czy w ogóle warto się szarpać?
Jedni zaczynają zmieniać optykę patrzenia na swoje życie wraz z wiekiem i doświadczeniami, chorobą, inni uciekają w pracę, obowiązki i rodzinę wzorem przodków a jeszcze inni wyciskają je jak cytrynę w innych obszarach uciekając przed myślami o wiecznej pustce. brrrr.
Byleby nie zostać samotnie oko w oko z tą czarną dziurą, która nas czeka, bo przecież wszyscy przeminiemy. ..😰
Coraz częściej, gdy mnie coś dopadnie niefajnego, myślę, jak to się ma do wieczności w pustce i po co mi to szarpanie, gdy czas można spędzać przyjemnie, twórczo i wykorzystywać głównie dla siebie.
przewartościowuję sobie to życie każdego dnia, tylko teraz ten proces przyspieszył.
Takie oto oczywistości mi przychodzą do głowy od rana. może żeby odciągnąć uwagę od spraw służbowych :-)
Wczoraj była całodniowa laba.
choć może nie całkowita, odkurzanie i pranie. a podłoga nadal niedokończona w kominkowym. uch.
Skończyliśmy serial "Lucky. Zaczęliśmy sobie nowy sześcioodcinkowy "Legendy, z 2026. Netflix. no i dobry.
W ogrodzie usypaliśmy kopczyki z jabłek pod rododendronami i hortensjami.
Naczelnik zdobył kolejne medale w zawodach strzeleckich.
Długa rozmowa z MJ przed jej dzisiejszymi badaniami.
Nadal monitorujemy rynek kamperów, coraz ciekawsze propozycje odkopujemy a my znajdujemy coraz więcej powodów do zakupu.
Także w kontekście tej przeklętej dziury, trzeba robić rzeczy nowe, spełniać zachcianki, próbować wszystkiego na co mamy ochotę.
Może od dziś koniec z planowaniem. koniec z szarpaniem się i z robotą ponad miarę.
Poza tym rzeczywiście okazuje się, że pewne legendy z cyklu : wszystko jest po coś i że z każdej sytuacji można coś wycisnąć dla siebie i się czegoś nauczyć, okazują się zwyczajnie prawdą 😁
Pozornie cios może okazać się bolesny tylko na początku, przez zaskoczenie. a potem nagle Eureka, i Ulga. Nagle procedury rozwiązują nam sytuację. Otrzepujemy się z fałszywych przyjaźni. i po sprawie. a procedury zdejmują z nas odpowiedzialność. z którą, jak się okazuje, szarpaliśmy się latami. bo byliśmy naiwni?
i po sprawie...
Przestałam być aktywistką już jakiś czas temu. i mam teraz tak, jak poniżej Środkowa na rysunku 😃 Jesooo ja się chciałam tylko napić. bez zbawiania świata, polityki i bez pierdolenia o sprawach istotnych i bez tego zadęcia, że och och och i ach ach ach.
że równouprawnienie, że dziaderski świat, że i w ogóle. bo nie mam już na to siły i ochoty, i czasu i przestrzeni. nie mam energii, żeby marnotrawić na wszelkie bolączki światatego.
*
Ku mojej wewnętrznej radości w środę nie robiłam nic poniewierającego. same przyjemne: czytałam, pisałam, prałam, podlewałam, wymyłam malutki kawałek podłogi...oglądałam serial przy którym posypiałam w sypialni. jadłam, rozmawiałam, spacerowałam z Ciri. a ogród nadal czeka.
[odpoczynek byłby już całkiem słodki, gdyby nie uwierało. w głowie. dziś kolejny mail służbowy. no trudno. mozolnie z klasą i spokojem ustawiam te klocki. dając sobie czas na reakcje]
Codziennie dzwonię do MJ i oczywiście jest bardzo dobrze :) po ogarnięciu leków. Moja diagnoza się sprawdziła. czekamy na badania. idąc za ciosem. wszystkie. choć wyniki z krwi wykazały, że MJ jest zdrowa jak kuń. od dawna mam teorię, że matkę pokona nieistniejąca choroba. ale wcześniej, to ona mnie wykończy. No ale uspokoiłam się, że na narty pojedziemy do Włoch, bo już zaliczka wpłacona a może i do tego czasu odbiorę wczasy pod gruszą jeszcze w tym roku....
[choć sieć pajęcza przeróżnych wizyt lekarskich MJ oplotła październik i listopad, że nie wciśniemy 12 dniowego wypadu. pozostaje grudzień w afryce. albo w kamperze]]]
*
Kamper, taaak gęsto rozmawiamy w temacie, że mi się kampery śnią po nocach. Naczelnik przekonuje, ja oponuje. i też przekonuje. choć coraz słabiej ...
Ja chcę nowego kamperwana od GiottiVan i że dołożymy brakujące w kredycie, bo nie mamy żadnego. stać nas.
Naczelnik chce kampera używanego ponad siedmiometrowego, z uprawnieniami kierowcy ciężarówki, (które, jako jedyny w okolicy posiada), w cenie domu w Kalabrii. Wygodnego. ponad miarę. nie wiem co mu się stało?? że nagle duża kanapa ma znaczenie, duża łazienka z prysznicem, wygodne łóżko, dużo przestrzeni. Możliwość spędzania czasu w kamperze, gdy na zewnątrz zimno, leje lub zima.
Oczywiście Pamiętam, doskonale naszą wyprawę na Lofoty przez Kirunę, Narwik, koło podbiegunowe, Arktykę... tym cholernym kurduplem z namiotem na dachu. Kalifornią 🙈która to wyprawa była Piękna i Wyjątkowa ale nas zmiotła fizycznie i chorobowo.
Rozchorowaliśmy się finalnie, Oczywiście z powodu piękna, które nas otaczało Zewsząd. zupełnie nie z powodu niewygody, i zimna grożącego zwianiem namiotu z dachu pewnej nocy na campingu nad Morzem Norweskim na Lofotach. Wracałam po raz pierwszy zasmarkana z gorączką z wyprawy, fakt, że prawie trzytygodniowej.
Bajdełej Wróciłam z przytupem do języków. wszystkich czterech. z naciskiem na angielski i włoski.
* pokaż, że nie jesteś robotem, zaznacz okienko z kamperem ;-)
Przymus wewnętrzny pisania każdego dnia mam. nie poradzę. wstaję odpalam expres, po domu rozchodzi się zapach, odpalam spieniacz do mleka owsianego, biere kawę i zasiadam do lapka w łóżku. piszę i czytam. Za dużo piszę...tak wiem, brzmi absurdalnie ale przez to nie robię niczego innego, każdego ranka przez kilka godzin. Wprawdzie Lubię to bardzo a przecież żyć trzeba tym co się lubi robić, prawda. [ale spacer długi nieodbyty, kwiaty niepodlane, chałupa nieogarnięta, ogród nieruszony, obrazy niepomalowane, gary nieulepione, a pranie niepoprane ...ojojoj. i dziesięć na minusie. póki co fuck.]
i mamy już połowę tygodnia panie. a dopiero co wracałam ekspresówką.
W poniedziałek
przyszła do teatru przyjaciółka i mnie rozśmieszyła opowieściami o imprezie szkolnej wyjazdowej z okazji dnia edukacji. chyba ją z placówki wyleją 😂potem mnie rozbawiła do łez moja fizjo. opowieściami różnymi. także miałam dzień śmieszno-zabawowy, bo się dzieje w teatrze...zabawa w kotka i myszkę.
[i muszę się zastanowić czy mnie ta żałosna epopeja rodzinna już wkurwia czy już bawi]
Wczoraj za to dużo pracy w teatrze zaplanowałam...
najpierw fachowcy zdemolowali bar w kuchni, który troszeczkę przerabiamy i będziemy go robić żywicą epoksydową.
potem fachowcy złożyli mi szafę antywłamaniową niepalną na dokumenty. i się zaczęło grzebanie w papierach, które mam rozłożone wszędzie w moim biurze. ....
a potem przyszła Baska i mnie odciągnęła na kilka okrążeń wokół teatru z jej psem, bo Baska się odchudza, a że dawno się nie widziałyśmy. to musiałyśmy pogadać
... i po papierach.
Następnie wpadła przyjaciółka prosto z placówki, wypiła gorącą herbatę, przebrała się i zuuu pojechałyśmy na jogę kręgosłupa, (zamiast wykańczającej floł) na wcześniejszą godzinę. nie chce się zimą szlajać po nocach. w kompleksach sportowych i na szosach.
Dziś za to biere wolne od roboty, i trochę podgonię w domu. przesadzę kwiaty domowe ? mam nadzieję, że padać nie będzie. choć aktualnie pada 🙄 może już zakopcuję ogrodowe doniczkowe? przynajmniej część. a może za wcześnie. nie za wcześnie jest dla cytryny i kawy, żeby je wreszcie wstawić do domu z tarasu.
Od dziś moja sytuacja teatralna zmienia się radykalnie. wraca PaniHania. uff. może się uda utrzymać obecne statusquo. jeszcze tylko rzeczy do pszoku. wywiozę, żeby definitywnie zakończyć ten etap porządków. Pani na zastępstwo była wczoraj bardzo dumna z siebie, no każdy lubi sukcesy. i ja też jej podziękowałam.
Jutro idziemy z Naczelnikiem na pogrzeb naszej sąsiadki, białaczka ją pokonała.
*
Naczelnik znalazł kampera integrę siedmiometrową i naciska na zakup, gdyż w dobrej cenie ciona. i bardzo wygodna. ale ja mam obiekcje. za duża, za ciężka, w sam raz do stania tygodniami w jednym miejscu a przecież kamper jest do przemieszczania się...ech nie wiem sama.
trzeba przeliczyć co się opłaca. poza tym rozumiem jego wiercenie się taraz, bo sezon bursztynowy wystrzelił. a Naczelnik chce jeździć kamperem na plaże. no w sumie, to fajny pomysł. możemy wtedy zamykać dom na cztery spusty, jeździć razem z Ciri. spać w tym kamperze i witać świt nad morzem, każdego dnia :-)
**
Uwielbiam sztukę ludową, zakupowałam jej sporo, więc zdobi ściany domu(obrazy, płaskorzeźby) i stoi na podłogach(rzeźby) w ogrodzie.
obdarowuje nią przyjaciół, znajomych.
i obdarowuję MJ. Uwielbiam te prymitywne dziary, prymitywne pyski i częstą asymetrię 😂 no i te niezgodność z jakimkolwiek rysem historycznym :-)))
i leżę u MJ nałóżku i patrzę na tę Czarną Madonnę, wydziaraną przez twórcę ludowego, zapewne o nazwisku Rączka i wydaje mi się, że ma dwie lewe rączki w tym jedną większą ? Jezusek takoż nieforemny. i jestem czegoś uśmiechnięta.
ps
po tej wczorajszej jodze, dziś się muszę rozciągnąć zaraz z rana, na macie.
kalendarz się zagęszcza imprezowy. teatralny, warsztatowy...
ps
Tak zupełnie na marginesie mojego życia Zauważyłam, że nasze sejmy głosują ustawy w trybie "musztarda po obiedzie...w sumie zmiana pokoleniowa nastąpiła i spożycie alko spadło bardzo drastycznie(jak na kraj tutejszy wódą płynący przez wieki)) a tu zamykanie nocnych, przemeblowanie w pojemności flaszek stało się narodowym pospolitym ruszeniem, choć od lat problem rozwiązuje się sam... ludzieee mamy plagę ćpania leków, zwłaszcza u młodych. PLAGĘ. To teraz czekam na ustawy regulujące to narodowe ćpanie i odurzanie lekami. Na zakaz reklam wszelkich błogosławionych specyfików, na popuszczanie, bóle wszelakie i zamienników.
Na usunięcie z wszystkich stacji benzynowych leków przeciwbólowych...
Odurzanie się nie zniknie. gdy ograniczymy alko. alko ogranicza się samo, bo głównie drogie i niemodne. a odurzanie rośnie w siłę.
ale to tak na marginesie. więc nie prowokuje tu żadnej dyskusji.
To jest ważne zdjęcie, dla mnie osobiście. Dokładnie na przeciwko restauracji w której jedliśmy obiad i sernik baskijski z kawą, na mojej dawnej dzielni znajduje się blok w którym mieszkała moja najbliższa wieloletnia przyjaciółka. miałyśmy ze sobą bliski kontakt do jej wyjazdu do Kanady. czyli od drugiej klasy szkoły podstawowej, przez liceum, studia moje i jej w gdańsku na stomatologii, i sporo czasu po studiach. była gdy się przeprowadziłam do słupka, potem przylatywała jeszcze...
a potem przyszło życie, sporo życia i spore zmiany. i jakoś tak się rozlazło. mail raz na lata...śmieć jej rodziców, jej bratowej...nie wiem jak często przylatuje. Ale czas powrócić do starej dobrej przyjaźni.
Oswoiłam już na tyle latanie samolotem, że mogę wreszcie polecieć do niej, zaproszenie mam od zawsze :-) a że Kanda to piękny kraj...
dokumentacja zdjęciowa tego co zjedliśmy po kolei, Naczelnik wziął na przystawkę, tatara, i lufę wódki. Obiadowo schabowego i piwo.
My z MJ zamówiłyśmy niokki buraczane, na deser sernik baskijski z pysznym sosem na bazie dyni oraz ja kawę dyniową...żeby jej wreszcie spróbować ale się znów nie udało, dostałam piernikową.
Niokki były smaczne ale zalane kompletnie po sufit sosem na bazie dyni, zasypane serem, i do tego szpinak. za dużo. smacznie ale zapchałyśmy się z MJ tak, że pyszny sernik baskijski nam się już nie zmieścił. wzięłyśmy na wynos.
Restauracja, Karczma serwuje bardzo dobre to jedzenie i ma klimatyczny wystrój a mieści się w starym młynie, który towarzyszył mi wizualnie od dziecka na dzielni. Lubię tam jadać.
z MJ kryzys zażegnany na ten moment. Będę dzwonić codziennie. posegregowałyśmy leki. to okazało siekluczowe. sześć rodzajów leków na lęki i sen. Teraz czekamy na badania i wyniki. Spokojnie.
Listopad się zbliża. i robi w głowie, to co robi.
*
Tymczasem zaraz po powrocie w domu odpaliliśmy grzanie i wczorajsze pranie już wyschło. Prowadziłam sobie naczelnikowe auto nową ekspresówką i było ekscytująco. bo pierwszy raz. Ciri spała na tylnym siedzeniu. dwie godzinki i w chałupie. mogę autem i mogę pekpem, jak mi pasuje. już jeżdżenie po mieście rodzinnym wydaje się trudniejsze.
*
skończyłam Bator Niedźwiedzicę i jestem zachwycona.
Skończyłam Małeckiego "Krótka noc...w wykonaniu Kosiora. pomyślałam, że Marcela będę słuchać do snu...
jeszcze raz zaczynam Mossa, pierwszego z cyklu, bo chaotycznie rozpoczęłam kilka mossów i innych. i teraz się pogubiłam w fabułach :-I
Wyspałam się co oznacza, że już mnie nie mieli. układa się. oswajam się z nowym, które nadejdzie. sytuacja w tym tygodniu wróci do normy w jednym ludzkim wymiarze, co mnie uspokoi. i pozwoli wrócić do bezpiecznych schematów. To ważne. wykolejenie mnie wyraźnie rozbiło.
patrzę na ten tydzień...i robię jakieś plany.
Napisałam maila służbowego z dyspozycjami. czego nigdy wcześniej nie robiłam. ale zostałam zmuszona do służbowej drogi. trudno.
coraz częściej wyrażam zgodę, zamiast buntu.
I tak zawisłam na jednym malutkim zakrętasem, bo słowo Lęk zmienia się w Lek. czasem warto usunąć taki mały zakrętas. co uwiera i zmienia perspektywę.
Dużo myśli dobrych i niedobrych a w zasadzie to spodziewanych. Odłożonych. Wcześniej Wygrzebanych z pamięci. Nie załamuje się, zwykła kolej rzeczy. Najtrudniej jest podjąć decyzję. A ja już podjęłam, że trzeba się rozglądać za mieszkaniem w słupku. A MJ powoli urabiać do tej decyzji. Choć to ona pierwsza dwa razy wspomniała. Nie spieszymy się, w miedzyczasie diagnozy. Pomoc jest na miejscu. Pani do sprzątania. Pan do wożenia autem. I do zakupów. Koleżanki do tańców. Sąsiad do drobnych robót domowych.
Matka potrafi się ustawić w życiu plus stosowna kasowo gratyfikacja. No I rodzina w razie najgorszego.
Wyjazd obserwacyjny i interwencyjny dobiega końca. Byłyśmy w knajpie, centrum handlowym a do kina na Lalkę to niekoniecznie, bo matka nie lubi multikina. A po prawdzie, to nie wytrzyma trzech godzin i nie skupi się raczej.
Ogarnęłam łazienkę, dom. Choć nie jest źle. Odbyłyśmy rytualne sprzeczki w stylu, mamo chowaj masło do lodówki...i takie tam.
Ogarnęłam jej leki. I lęki.
I cusz starość dopadła moją matkę. ... smutne to ale normalne. Niezależnie od wieku. Starość dopada każdego w innym czasie...
Nagle zaczyna się powtarzać, uciekać we wspomnienia, czuć się zagubioną, powtarzać w kółko to samo, czytać przestała już dawno, filmy też trudno jej ogarnąć. Za to ploty ze śniadaniówki owszem łyka, jak pelikan.
Konsekwencje dopadną i nas. W każdym zakresie.
[Myślę też o sobie i o swoim zwolnieniu, że już nie kompulsywne pracowanie, ani kompulsywne wakacje, Że czas zwolnić dla samej siebie ... że sama ze sobą chcę. Pobyć. Wiec może czas na samotny wyjazd. W celu doładowania. I Spotkania sie.]
W chwilach jej drzemek, kręcenia się po domu, tkwienia bezmyślnie przed ekranem...czytałam i skończyłam serial Kłamstwo idealne. Podoba mi się. Końcówka sugeruje cdn. Ja sama też spałam popołudniami. Żeby odreagowć, choć przez telefon wszystko wygląda gorzej.
Centrum handlowe Ogrody jest pojemne, w sklepy i multikino. Przeszłyśmy się ale MJ ma te nogę kulawą więc nie mogłyśmy poszaleć. I tak kupiłam płaszcz długi lejący wełniany miękki w dziwnym prawieczarnym kolorze, taki najciemniejszy granat heh. Nie lubię już zakupów w sieciówkach ale bywa, że coś wypadnie w oko i jest atrakcyjne kasowo. Płaszcza na teraz. Choć nie planowałam.
W domu
MJ otwiera swoje podwoje I Zachęca do zabrania bluzek sylwestrowych, marynarek wełnianych w pepitki ...
Niestety Ikea dziś zamknięta, cholera jasna. To jest słaby punkt jazdy pkp😅 że się nie zatrzymuje przy Ikei, człowiek nie może wyskoczyć na szybkie zakupy.
TAk JAKBY ZACHĘcONA przez Czytającą wszystko 🙂 sięgnęłam po Marcela Prousta. W stronę Swanna.
Hmmm wytrzymałm 20 minut i zasnęłam. Może wrócę. Choć to nie moja bajka zdecydowanie jeszcze nie dorosłam a raczej wiekowo nie dojrzałam 🙃 do Marcela...nudziarza.
Do żadnego nudziarza w zasadzie ...
tak wygląda człowiek pracujący w kulturze
Człowiek pracujacy w kulturze przykleja się do tyłka psa.
:-)
Wracam złachana, zjadam coś na ciepło i piesa Cirilla natychmiast się przytula, wywala dogórykołami albo siada mi na łbie. Czyli nogi zarzuca na szyję.
*
No i zaczął się prawdziwy jesienny czas. Przyszedł czwartek i ostateczna decyzja o wyjeździe do MJ. bilet kupiony naprędce w pierwszej klasie przy oknie. Wrócę samochodem. ale w jedną stronę pojadę wygodnie i tanio, ze słuchawkami, tabletem i czytnikiem oraz papierową książką...na co mi przyjdzie ochota. Lubię pociągi.
Na miejscu niepotrzebne mi auto tym razem. robię rozpoznanie. choć już się domyślam a nawet mam pewność, co się dzieje. więc jadę się upewnić i zrobić porządek z tabletkami.
Nie spałam dziś dobrze, wiało, ale nie tak mocno, jak zapowiadali.
[za to nie przestało wiać i trochę się martwię czy aby gdzieś w trasie nie utkniemy]
i za to o 5ej obudził mnie ulewny deszcz lub grad walący w okna połaciowe. i po spaniu.
na szafkach nocnych ładują się słuchawki i zegarek.
Posłuchałam opowiadań Bator, o siódmej zrobiłam kawę, poczytałam blogi. spakowałam brioszki, banana, zrobiłam herbatę do termosu, upewniłam się czy mam bilet. o ósmej wymyłam włosy. nałożyłam maseczkę na twarz. oganęłam się osobiście. i ogarnęłam sypialnię.
Zamknęłam walizeczkę samolotową. ubrałam kurtkę przeciwdeszczową czarną, czarne spodnie, czarne kozaki na platformach, czarną koszulkę termiczną i czarną bluzę z kapturem...ekhmmm no to choć chustę pod szyję wezmę kolorową. albocoś. Spoglądam za okna, przyszedł silny wiatr obok deszczu i zmieniam zdanie ubieram kurtkę przeciwdeszczową naprawdę z obrazem, Tancerki. Degas od Medicine. Deszcz przestał lać więc zmieniłam znów kurtkę na czarną ...
Targam ze sobą bagaż podręczny na kółkach: kosmeksy, szeroki półgolf fioletowy z merynosa(benetton) i cienki sweterek rozpinany z bawełniany(solar), też w tym kolorze ale melanż, piżamę, majtki, koszulkę, śliwkową spódnicę(solar), fioletową czapkę cieniutką sportową. zestaw na listopad i na gdyby się nagle wypogodziło. i tyle. Zaraz wracam przecież. no a w razie czego przeszukam szafy MJ.
I wsiadam i jadę i powiem wam, że nie ma szkody MJ jeżdżąc dwie godzinki w wygodnym wagonie na wygodnym siedzeniu pierwszej klasy przy oknie. Komfortowo...
No chyba, że się przysiądzie smark...😪🤧😷
😩😕 i jestem zniesmaczona.
Że w dzisiejszych czasach nadal smarki publicznie jeżdżą. Ech.
Wczoraj przyszła szafa na dokumenty, teraz tylko trzeba ją złożyć i zacząć porządek w stajniaugiasza. nienawidzę tego. szczerze nienawidzę papierów...ale rozumiem konieczność porządku w tychże. i mam czas, tylko mam też wrażenie jego marnowania. kurwafa.
a tego nie lubię.
Poza tym ciągle odczuwam skutki września. w głowie, kościach i całym ciele. czasem jeszcze w braku snu. Wszystko się układa, powoli, przerabia nadal i filtruje. boli jeszcze trochę ale niektóre zmiany są konieczne, sama to wiem. więc wykorzystuję sytuację. będzie inaczej.
Tymczasem Pomysły mi się gotują w głowie. pomysły plastyczne, dekoratorskie, a ja muszę się zajmować papierami. wkurwia mnie to.
*
Skończyłam przedziwną ale bardzo ciekawą i śmiesznostraszną "Kos kos jeżynę Melaszwili. Zakończenie mnie tylko nie satysfakcjonuje. ale nawet lektorkę udźwignęłam, choć łatwo nie było.
Zaczęłam Bator, zgodnie z planem, "Ucieczkę niedźwiedzicy. i bardzo bardzo mi rezonuje teraz. Bardzo mnie zachwyca.
*
Podobno już scandistyl w każdym razie jego elementy, jest obciachem, na przykład złote anansy...no a ja właśnie znalazłam takiego złotego ananasa w teatrze w kartonie z rzeczami podarowanymi. 🙄
i postawiłam ostentacyjnie na półce.
**
Wywaliłam możliwość komentowania anonimów. zatkało kakało?
Na ten moment. Straciłam Zainteresowanie trollami. ale kto wie, może mi humor wróci i będę się chciała pośmiać, to wpuszczę te menażerie, jako materiał do obserwacji.
😂😂
...utrudniasz mi życie. gnoju.
[i bardzo nie chcę bloga przenosić... odwlekam odwlekam... ale przygotować się trzeba. nic nie okazuje się przejściowe. choć się naprawiło]
Nadal Potrafię z niczego (mianowicie OKULARÓW)) rozpiździaj we firmie zrobić, że wszyscy ich szukają. jak wczoraj :-) i się znalazły. egen.
Poza tym co tam nowego ?
zobaczyliśmy nowym film na prajmie o Trumpie. "Wybraniec. ciekawy.
haustami łykam kryminały, "Niegrzeczne dzieci. Moss, "Polana. Moss, "Krótka noc, długi krzyk. Małecki...
także postanowiłam zmienić klimat, ech namówiona przez Świechnę, odsłuchałam Zyty Rudzkiej "Ślicznotka doktora Josefa. Świetnie napisane, Przerażające w kontekście przyszłości, i przeszłości, Doskonałe w kontekście wniosków do życia.
i namówiona przez Margo, zaczęłam już T. Melaszwili "Kos kos jeżyna. niestety pani Elżbieta, jako lektorka mnie wkurza...już jedną świetną serię o nowej hucie przez nią odpuściłam. ale tym razem się zapre.
Wczoraj wróciłam nie za późno. więc ugotowałam późny obiad. makaron.
Sos: oliwa z wyspy Rodos, czosnek, pomidory prosto ze szklarni, śliwki węgierki i sok z cytryny dla przełamania smaku, pokruszona grecka feta dla zagęszczenia. a na koniec ustrojenie i dosmakowanie startym parmezanem. Mniam.
*
Ratunkowy Kadr Teatralny:
Teraz sobie proszę wyobrazić mnie, na scenie, jak biegam z rączkami "klaskającymi głuchoniemo" (ręce nad głową i machamy od łokcia w górę dynamicznie przód-tył) w stanie wzburzenia. protestu.
klaskam do tego utworu. zatrzymuję się co jakiś czas i Tupie. bosą stopą w czarną scenę. i przez tego wkurwa nawet nie mam zadyszki...